Tuesday, August 2, 2011

Blogg frá litlu dóttirini

Hæ hæ :)
Ætla að blogga aðeins á blogginu hennar mömmu. Því að pabbinn sem ég er hjá er með bloggadressuna mína. Og honum fynnst afarlega skemmtilegt að lesa bloggið mitt og það þýðir þá nátturlega að ég get ekki skrifað allt sem ég vil. Sem er frekar pirrandi.
Það er (eins og við var að búast) frekar erfitt hérna úti :) En það er ekki erfitt út af því að ég sakna mömmu og pabbi eða sé með heimþrá heldur út af því að strákurinn sem ég er að passa er ílla upp alinn. Hann öskrar margoft of hendir hlutum, sparkar og rífur. Hann er frekur og labbar um allan daginn og segir "'Ég vil, ég vil". Og hann fær alltaf allt sem hann vill fá. Honum verða ekki sett nein takmörk og hann hlustar hvort sem er ekki á það sem foreldrar hans segja.
Og mér fynnst þetta hrikalega erfitt. Mér fynnst ég ekki veri í aðstöðu til að skamma barnið almennilega ef að foreldrarnir gera það heldur ekki. Og mér fynnst lang erfiðast að ná einhverju sambandi við hann. Mér líkar bara ekkert við hann og ég er alltaf frekar ánægð þegar ég fæ að vera með litlu tvíburunum og strákurinn er í burtu :) En svona langar mig líka ekki að þetta ár hér verði. Mig langar ekki að hugsa um barn sem mér þykir bara gjörsamlega ekkert vænt um og þurfa einhvernveginn að þrauka þetta ár. Mig langar nú líka að njóta þess.
Svo er líka það að þau eru svo ótrúlega þýsk að það er bara hræðilegt :) Þau sögðu mér að þau ættu fullt af norskum vinum og að þau væri nú "norskari heldur norsararnir". En það er bara ekki þannig. Mér fynnst ég bara vera í Þýskalandi í þessu húsi þar sem er talað þýsku, borðað þýskan mat og lifað þýskum lifestyle. Og flest allir sem koma í heimsókn eru þjóðverjar.

Okei, mér lýst semsagt ekkert spes á þessa fjölskyldu. En ég er búin að vera í of stuttan tíma til þess að leita mér straks af einhverjari nýrri. Ég ætla að vera hérna allavega í ágúst og pæla aðeins lengur í þessu.

Það er ágætt að geta fengið smá útrás hér :) Og ég vona að íslenskan mín (semsagt stafsetningin) hafi ekki verið of slæm.

Kveðja
Yngri dóttirin

5 comments:

Anonymous said...

Það er gott að geta aðeins blásið og hafðu ekki áhyggjur af íslenskunni - hún er stórfín.

Þegar ég er að tjónka við unga herra sem halda að þeir viti og geti allt detta mér oft í hug ömmu Hillu sem segir oft að þeir eigi ekki að vera að ibba gogg sem hvorki standa aftur eða fram úr hnefa!

Gangi þér vel, mér finnst þú algjör hetja. Bestu kveðjur, Svanhildur

Anonymous said...

Gott að þú notar bloggið mitt til að fá útrás! Gerðu það sem oftast!

Anonymous said...

Það er ótrúlegt hvað hægt er að gera mikið með leiðinlega krakka ef maður ákveður að líta á þetta sem verkefni sem mann langar að leysa, veit það er ekkert auðvelt en hjálpar mikið ef maður nær að hugsa þannig. Reyndu bara að vera sjálfri þér samkvæm, ekki gera hlutina á einn hátt einn daginn og svö örðuvísi þann næsta. Þannig kemst vonandi á einhvers konar rútina sem hjálpar manni við verkin. Ímyndaðu þér bara að þú sért að þú þurfir að vinna á færibandi í fiskiverksmiðju ( sem er það leiiiiiiiiðinlegasta í heimi) og þá fer þessi vinna bara að hljóma ágætlega híhí. Hugsum til þín og sendum þér orkustrauma svo þetta gangi allt vel :) Baráttukveðja frá Affí gömlu frænku .

Anonymous said...

Ég myndi tala um þetta við foreldrana, spurja hvort þeim lítist ekki vel á að aga strákinn svolítið. Svo myndi ég ráðleggja þér að vera hörð við hann en einnig skemmtileg, leika við hann en hafa skýrar línur um hvað má og hvað má ekki. ALLS ekki detta í það að hugsa um hann sem leiðinlegan, frekar sem krefjandi verkefni ;) Gangi þér vel, kv. Malla

Anonymous said...

Ég er nú bara sammála öllum hér :-)
Sýndu honum bara að þú ráðir.
love you elskan mín<3

-guðný