Tuesday, May 6, 2008

Klaus kominn.

Þreytti eiginmaðurinn kom um 17.30 í gær. Lenti aftur í seinkun í París, en ekki nema í tæplega 3 tíma. Ekki lætur hann vel af þeim flugvelli. Algjört kaos á góðri þýsku. Hann var bara hress, en ekki hrifinn af USA frekar en eftir fyrri ferðina. En sennilega er Florida ekki dæmigert fyrir afganginn af Bandaríkjunum, en ég veit náttúrlega ekki um það. Tampa (sem ég kalla alltaf Tamm, konan er rugluð) er með "Down Town", sem ætti að vera miðborg og torg að okkar mati. En á þessu torgi eru svo að segja engar verslanir, en þeim mun fleiri bankar og stofur lögfræðinga. Ein verslun, en hún er lokuð á sunnudögum og laugardögum. Næsta Mall var í 12 mílna fjarlægð, og ekki auðvelt að fara þangað með strætó. Leygubílar dýrir, og auðvitað lagði minn maður ekki í slíkt fyritæki. Hann labbaði um allt til að leita að verslunum, svo hann gæti að minnst kosti komið með Cocoa puffs, en ekkert fannst nema litlar sjoppur. Með tveimur hillum, og 3 til 4 tegundum af hverri vöru. Selið gamla var sem sagt stórmarkaður i samanburði við þetta. Hótelið kostaði 120 evrur á nóttina, og án morgunverðar. Hann kostaði 10 dollara. Enginn matsala var fyrir utan morgunverðinn, en hægt að kaupa mat í pökkum og hita í örbylgju á herberginu.
En þarna er mjög skemmtilegt fiskasafn, sem Klaus fór að skoða. Hann gleymdi stykkinu úr myndavélinni í tölvunni heima, og gat engar myndir tekið! Frábært. Svo hann kom myndalaus og tómhentur til baka að vanda, nema hvað Margrét fékk gulan bol, með nafninu Tampa og myndum af seglbátum, og eina bók, og mér færði hann festi með litlum gulum perlum og glingri. Í Paris hafði kókdósin kostað 3.50 evrur, og ódýrasta ilmvatnið 50 evrur, og þar með var ekki verslað þar heldur.
Hann Klaus minn kann bara ekki að versla, og hann kann heldur ekki að meta ferðlög, og synd að hann fái að fljúga til Ítalíu, USA og Dubrovnik meðan við Margrét höngum heima, og missum af svona tækifærum. En kannski hann fari á einhvern skárri stað næst, og við bara skellum okkur með.
Veðrið er dásamlegt. Um 21 stig í gær. Sunnudagurinn var frábær, og laugardagurinn hinn besti. Við Margrét fórum sem fyrr segir til Gifhorn á blómamarkaðinn, og keyptum 6 blóm. Versluðum í Real, (okkar Hagkaupum,) og litum inn í danska rúmfatalagerinn, og þar var Víkingaspilið góða á tilboði, 20 evrur. Svo við vonum að einhvern tíman komi strákar Didda til okkar að spila!!!!
Margrét fór svo til Doreenar, og þær horfðu á mynd, sem hún hefur örugglega fengið ólöglega þvi hún er nýkomin í bíóin. Kom heim um miðnætti, og ég horfði hér ein á sjónvarpið á meðan. Svo þurfti hún að læra á sunnudaginn. M.a. 40 lönd í Asíu og höfuðborgirnar í hverju landi. Já, mikilvægt að læra utanað. Eða þannig.
Settum nýju blómin niður, og bökuðum muffins og gersnúða. Tvær súkkulaðiformkökur, sem fóru í frysti. Eldaður hollusturéttur með blómkáli og brokkolí, og lagað til. Það er alltaf allt á hvolfi, en samt er ég stöðugt að laga til. Svona dúllerí eins og að þurka af tekst sjaldan. Æ,æ.
Í morgun klukkan 7 var ég svo í sjúkraþjálfun, eða nuddi réttara sagt. Ég fæ núna tíma hjá Frau Gerkens, sem á stofuna. Anna, dóttir hennar, er hjá mér í vistun. Ég hef áður verið hjá henni. Spurði hana hvort ég gæti ekki fengið tíma há henni sjálfri--finnst öruggara að fá nokkra "alvöru" tíma eftir stíflulosunina,:), sem merkir að ég fæ tíma klukkan 7, 6.35 eða 8 þar sem hún er svo rosalega bókuð. Enda langbest.
Keyrði Margréti í skólann í gærmorgun því hún þurfti með drasl. Hún var svo búin klukkan 12, og kom bara labbandi heim. Enda ekki amalegt í fína veðrinu.
Jæja. Þarf víst að klára að strauja það sem mér tókst ekki að klára í gær. Svo bíður skúrinn eftir mér. þar er varla hægt að ná hjólunum út fyrir óreiðu. Rykið flýgur í hrúgum á gólfunum í svefnherbergjunum, og ofnæmisgemsarnir minir þola það ekki vel. Svo það er best að slá botninn í þetta, og gera eitthvað. Mikið er æðislegt að fá svo aftur 4 daga helgi. Bara eftir að vakna þrisvar!!!!!!!!!
Til lukku með dansárangurinn Helga Margrét, fín frammistaða. Gott að Dagur er hressari. Innilegar hamingjuóskir til tvíburanna Kristín og Siggi.--- Og Diddi bara farinn í Baldursheim að hjálpa Eyþóri, skil það vel að Eyþór hafi sagt Jonna að " þetta hafi verið ljóta sendingin", hí,hí. Diddi hafi drifið hann í að moka út úr fjósinu. En ekki var Eyþór nú svo óhress með þetta að hann sendi Didda til baka. Nei, það var sko soðið saltkjöt. Vildi hafa verið með. (í matnum, en ekki fjósinu) Vona að Affí gangi ekki fram af sér í skólanum. Og svo bíður nýja íbúðin fyrir gulldrenginn eftir að verða tekin í nefið. Elsku systir--slappaðu vel af inná milli! Vildi að ég væri eins dugleg og Malla, sem fer oft í viku í líkamsrækt. En það verður víst bið á því að ég splæsi á mig korti. Stefni á góðan hjóltúr í dag meðan Margrét fer í píanótíma til Jöndru í Ohof.
Og last but not least í anda Bridget Jones --- 0 sígarettur, 0 áfengi, 78.3 kíló!!!!!

4 comments:

Anonymous said...

Fínn pistill ;) Gott að sumarið er komið hjá ykkur, hér var hlýtt í dag en rigning. Við hjóluðum heim í gær í mígandi dembu!!! Kv. Malla

Anonymous said...

Rosalega er hún systir mín nú sæt, og það sést varla að hún sé með spangir. Flottar myndir af henni. Og gaman að Klaus sé svona duglegur að versla-kannski kvenfólkið í familíunni okkar geti lært eitthvað af honum (ekki Affí samt, hún kann þetta allt!) P.S. ég er komin á sýklalyf og losna vonandi við berkjubólguna fljótlega-orðin SVO þreytt á veikindunum! Annars er ég að reyna að skrifa jafnmikið og mamma en ég næ því víst ekki núna.. sæjonara Arnhildur

Anonymous said...

P.S. af hverju styttist about me listinn á forsíðunni svona mikið? Vantaði þig pláss til að skrifa eitthvað nýtt???hí hí A.H.

Kristín E. said...

HæHæ... aðeins á bloggflakki áður en ég drattast inn í rúm að sofa :þ