Nýir nágrannar.

Sunnudagur klukkan fimm. Er miklu betri í bakinu. Hef tekið því rólega í dag. Bara verið að taka til í skúffum og skápum. Allt unnið ofan við mitti til að þurfa ekki að beygja sig. Margrét og Klaus sjá um tiltekt í eldhúsinu. Margrét bakaði Harry Potter brownies, allt tilbúið í pakka. Kvöldmaturinn í gær voru nautarúllur úr frysti. Og rúndstykkin voru bæði í morgunmat og hádegismat.
Þetta versnar enn með komu Affíar. Nú ætlar hún að koma tvisvar! Ég veit ekki hvar þetta endar. En líklega veit hún að ég er himinsæl með það og vona að hún komi sem oftast og verði sem lengst. Allt í besta með 11.júlí. Svo var ég að stinga upp á því við Kristínu að nota frímiðana í flug til Berlinar, og koma til mín. Hún er eittthvað að hugsa málið. Hér er voða þröngt,en meðan allir eru hressir og til í að hliðra til, er allt hægt. Hér í nágrenninu er þessi fíni garður, sem er auðvitað ekki eins glæsilegur og Heide Park, en miklu betri á annan hátt. Þar eru fín tæki fyrir krakka. Þó það séu ekki rosalega mörg tæki. Og mikið af trjám vex þarna, sem veita hlífð gegn sólinni. Bara korters akstur, sem er það besta. Ásta, Aldís, Kristín Dögg, Margrét og Arnhildur eru búnar að skemmta sér vel þarna. Þið eruð auðvitað öll alltaf velkomin.-------
Það eina er að koma ekki allir í einu. Mér skilst að pabbi og mamma komi í lok maí. Líklega í mánuð. Svo Affí 11.júlí, og aftur 14.-18. júlí. Þá myndum við Margrét líklega fara 18. eða 19. til Lanzarote, ef við fáum flug og herbergi. Spurning hvort það yrði í viku, eða eina og hálfa ef hægt er.
Svovill Margrét fara til Íslands, sem er alveg óvíst. Allt jú spurning um peninga. En ég verð sennilega hér í ágúst, og kannski frá 25., 26. júlí. (eftir því hversu lengi við verðum í fríinu)
Þetta smellpassar Affí mín. Og við viljum fá sem flesta.
Klaus liggur í baði. Hér var hringt á bjöllunni á meðan. Nýju nágrannarnir, sem fluttu í hús Söndru, komu til að segja halló. Eru að heilsa uppá alla í nágrenninu. Þau settust niður í smá stund, og spjölluðu.
Ekki hefur verið mikið um sólskin í dag. En ágætt veður.
Og svo er það með skíta-staðalinn. Við Margrét vorum að horfa á þátt með henni Tine okkar, sem tekur hús í gegn. Hún tók fyrir hús, sem var gjörsamlega fullt af rusli. Stundum hefur verið sýnt hvað fólk, svokallað messí, safnar. Þetta fólk getur bókstaflega ekki hent neinu. Þetta er viðurkenndur sjúkdómur. En í þessu tilfelli var líka ruslinu safnað. Þetta var ótrúlegt. Malla--við hefðum gubbað! Affí hefði ekki einu sinni getað þrifið þetta fyrr en eftir að meindýraeyðarinn hefði tekið upp eitrið sitt. Poki eftir poka með matarleyfum, opnum dósum, fatnaði, fernum,-- baðkerið fullt, stólarnir horfnir undir rusl. Mér finnst við vera til fyrirmyndar!
Draslið okkar er þó allavega hreint.