Á afmæli Álfhildar eldri !!!

Sjúkrahússlýsingar handa klikkuðu Kristínu og Þorgerði, sem kunna vel að meta blóð og sjúkrahús! :)
Þá er ég mætt heim eftir heldur langa og erfiða daga. Ekki beint skemmtileg aðgerð þessi magauppskurður. Ég átti ekkert von á að þetta væri svona miklu verra en hitt. Eins gott að vita sumt ekki fyrirfram. En svo er það víst þannig að þetta fari misvel hjá fólki. Var t.d. að tala við Hannelore í morgun, sem fór í svona fyrir nokkrum árum. Nágrannakona hennar líka, og Hannelore var að sálast, en hin fann ekki fyrir neinu. Þeim var sagt að oft væri Nerven, -taugar, skemmdar og skornar í sundur og það væri mjög sársaukafullt. Yfirlæknirinn minn sagði að sennilega hefði taug klemmst,--og svo fann einn læknirinn eitthvað í sónarnum, sem "sló takt" og var að hennar mati mar.
En datt nokkrum í hug að þetta gæti farið á auðvelda háttinn hjá mér :)
Ég skil ekki að hverju maður getur ekki gert eitthvað fyrir maga, sem er uppblásinn eftir að lofti hefur verið pumpað í hann--og er glerharður fyrstu nóttina. Fékk tvisvar verkjalyf í fljótandi formi þessa nótt, sem virka ekkert. Fyrst þegar ég fékk stíl um morguninn minnkuðu verkirnir.-Er ekki hægt að gefa manni eitthvað til að minnka loftið og róa magann?
Það var bara eins og ég væri með blý.
Svo hresstist ég nú, og þóttist ansi góð. En þá tóku við sársaukastingir, sem komu þegar ég gekk og hreyfði mig. Á tímabili héldu þeir að ég væri með gat eftir að slangan með blóðinu var tekin, því hún var gróin föst eftir tvo daga og rosa vont þegar hún fór út. Skoðað og skoðað í sónar , því verkirnir líktust því að þarmurinn hefði komist út í gegn um þetta gat og það myndi þýða aðra aðgerð og svæfingu----en ekki hægt að sjá neitt nógu vel. Og ég svo send í sneiðmyndavél. Það var nú kafli út af fyrir sig.
Fyrst nöldraði konan út af því að ég gæti ekki sett hægri handlegginn upp fyrir haus, það "væri ekkert til sem ekki væri hægt". Ef þetta er ekki típískt þýskt! En hún sættist á að ég væri með hann beygðan að brjóstinu. Fékk nál í hægri handlegginn og poki með einhverju drasli rann í mig og gerði mig heita um tíma--hélt að ég væri farin að pissa þegar ég hitnaði að neðan en það færðist svo upp um allt--skondin tilfinning. Vissi ekkert hvað verið væri að gera og hefði þegið upplýsingar um það. Nú, þegar þetta var búið spurði stúlkan hvort ég vildi hafa nálina (eins og í handarbakinu fyrir svæfinguna)--ef þyrfti að taka úr mér blóð seinna um daginn. Ég játti því, fegin að fá ekki fleiri stungur. Vinan var þvílíkt hörmuleg við að taka slönguna úr þessu og setja tappann í að það fór hellingur af blóði á bekkinn--eins gott að maður er ekki með aids :), og ég fékk svo plástra á þetta, en blóðið lak niður handlegginn í þremur taumum, og svona sendu þær mig niður aftur. Ekki einu sinni þurkað af manni rennandi blóðið!!!! Hjúkkurnar á minni deild skiftu straks um umbúðir og þrifu þetta.
Og þegar hin hjálpaði mér að komast af bekknum rak hún upp óp út af því að ég hefði kreist á henni hendina. O my Good-- já, söguleg sjúkrahúsdvöl.
En til allrar hamingju kom í ljós að ég er ekki með gat í neinum magahimnum eða hvað það kallast, og þarmurinn fer ekki i gegn neins staðar. Fékk svo töflur gegn mari, sem virðast virka vel. Og kalda bakstra--hefði verið betra að fá það fyrr! Allavega er ég loks ekki alveg að drepast.
Það þurfti að breyta aðgerðinni þar sem ég er víst með einhverjar rosa æðar í maganum. Eins og blóðtappa, eða Krampfader, og ég missti mikið blóð. Allavega var þetta fest og á að "duga einhvern tíma". Var líka í einn og hálfan tíma á borðinu, og vel þreytt á eftir. Svo sefur maður ekki hót á nóttinni, og þrátt fyrir að ég tæki svefntöflu lá ég í tvo tíma glaðvakandi það kvöldið og sleppti því frekari tilraunum að taka slíkt. Svaf eina nótt í 5 tíma, aðra í 3.
Er alveg búin að ákveða að fara heim í næstu aðgerð, sem verður örugglega fljótlega með minni heppni--og það þó að ég verði að borga allt sjálf.

En snúum okkur að bjartara tali. Takk fyrir kommentin. Margrét sagði mér samviskusamlega frá öllu, og gott að heyra frá ykkur að venju. Hringdi náttúrlega í mömmu gömlu í morgun, sem hlakkar mikið til skírnarinnar á morgun. Er búin að heyra í Arnhildi minni, og Diddi hringdi í gær.

Klaus tók sér frí í gær og sótti mig. Þau feðgin voru hin hressustu án mín og allt gekk vel. Margrét fór til læknis út af kýli á kjálkanum. Það var tekið blóð. Kom í ljós að hún er með of litla framleiðslu í skjaldkirtlinum og á að fá joðtöflur, og svo er of lítið járn í blóðinu. Hvernig hún ætlar að geta gleypt töflur er svo annað mál. Var að spá í að kaupa nammipillur og láta hana æfa sig,-í fúlustu alvöru! Allt í lagi með kýlið, eða hann álítur að þetta stafi út af tannréttingarveseninu og hún fer aftur í blóðtöku í lok júlí. Svo var hún hjá augnlækni og þarf ný gleraugu.
Á mánudaginn þarf ég svo til kvennsjúkdómalæknisins míns, skoðun á saumunum, fá veikindavottorð, og Margrét þarf í tannréttingarferð. Vonandi finnum við einhvern til að aka okkur. Já, vesen að búa úti í sveit.
Ég er voða stolt af Margréti að fara í þetta allt ein og í dag lét hún gera ofnæmispróf, en það virðist vera allt við það sama. það er nú gott.

Það styttist heldur betur í komu gestanna og við farin að hlakka til. Klaus sjálfsgat út af því að hann losni þá við að versla og gera eitthvað í húsinu :) Þau feðgin voru áðan úti í Netto og skemmtu sér vel. Klaus var bara í að aka vagninum og Margrét stjórnaði innkaupunum.Hún hefur nú eitthvað bein í nefinu, blessunin, enda eins gott.
Jæja, best að snúa sér að bælinu og þakka Guði fyrir að ég get snúið mér á hliðina , sett kodda undir "efri" fótinn og sofið þannig aftur. Þvílík kvöl að sofa á bakinu.

Við hugsum til ykkar á morgun og hefðum ekki neitt á móti því að vera nálægt þegar skírnin fer fram. Hafið það gott og góða helgi þið öll.