Slydda.

Miðvikudagur þó að bloggið segi að það sé þriðjudagur. Eitthvað passar ekki með það. Úti er slydda. Töluverð úrkoma, og leiðinda veður. Vona að hann setji ekki í frost því ég þarf að ná í Margréti i skólann klukkan 1. En ef ég kemst ekki, verð ég að hringja í mömmu Kathi. Það var ekki hundi út sigandi í morgun þegar þau feðgin fóru.
Á mánudaginn þegar við fórum til Gifhorn var allt ok., en svo á leiðinni heim var reglulega mikil rigning. En við sluppum með skrekkinn. Hann hékk ofan við frostmarkið. Ekki gott að vita hvernig farið hefði ef hann hefði fryst á rigninguna. Mikið verður gott að komast heim í nagladekkin :)

Við færðum Ramonu kertastjaka undir tekerti í afmælisgjöf. Hún var búin að sjá þá í lista. Svo losuðum við okkur við jólagjafirnar, nema hvað eftir er að kaupa vínglösin handa Danielu. Ikea er svolítið út úr leiðinni, og ég fékk svo seint að vita hvað hún óskaði sér. Það var hamborgarahryggur í matinn. Án ananas og púðursykurs, en með rauðkáli í stað súrkáls eins og hér er venja svo þetta var bara allt í lagi. Bökuð epli í eftirmatinn með vanillusósu. Það er mjög típískt fyrir Þýskaland. Bratäpfel kallast það og eru ýmsar fyllingar settar í.

Við stönsuðum ekki svo lengi. Margrét fór í próf daginn eftir. Og svo áttum við von á hringingu frá umsjónarkennaranum hennar upp úr 8.
Spjallaði við hana um ferðina heim. Hún segir að ég skuli ekki vera með neinar áhyggjur af náminu. Margrét nái því upp þegar hún kemur aftur út. Hún skuli bara njóta þess að vera heima á Íslandi, og ekki taka neinar bækur með sér. Margrét sé mjög góður námsmaður og líka indæl stelpa. Það sé búið að láta alla kennarana vita að hún fari, og biðja þá að gefa henni miðsvetrareinkunn fyrir jólin. Allir séu sáttir við að hún fari, enda engin vandræði með hana.
En típískt að einmitt daginn eftir var hún í líffræðiprófi hjá þessari konu, og gekk í fyrsta sinn illa. Hún kunni allt, en fattaði ekki eftir hverju var spurt. Það er náttúrlega ergilegt, en verður að hafa það. Ekki minnkar samt álit kennarans á henni fyrir því.

Ég sef illa. Held að ég sé að verða verulega stressuð út af ferðinni heim og þá helst út af því að Margrét þurfi að fljúga ein suður í janúar. Hún er nefnilega smá smeik við innanlandsflugið. Ekki furða þegar hún finnur að ég sé stressuð. Svona fer maður með börnin sín. Hef mikið verið að spá í að fara með hana í meðferð út af ótta, og líka út af hræðslu út af kafsundi og að hoppa úti í vatn. En hvort hún sé nokkuð til í það enn er svo önnur saga. Kannski væri hægt að panta flug eftir veðri. Að hún fari alls ekki ef slæmt sé í loftinu. Ég er svo hrædd um að hún fái þá svona sjokk eins og ég forðum, - og eins og Doug fékk líka. ( í innanlands fluginu ) Þetta er ekkert grín. Og svo er jú líka hægt að fara með rútunni.

Við erum voða dugleg að föndra í gæslunni. Var að taka myndir af englunum, sem við bjuggum til úr kaffipokum. Kannski þær komi á síður skólans. Þá læt ég ykkur nú vita. Í morgun bakaði ég svo heimilisfrið handa Frau Kühle í afmælisgjöf. Annars er ég frekar lítið dugleg í bili, en það hlýtur að lagast.

Er Malla í veikindafríi eða hætt að vinna á barnaheimilinu? Hún skrifar að hún hafi lagt sig og sofið til 10.??? Er eitthvað að frétta af upplestri Aldísar Björns? Það er ekki við því að búast að fá miklar fréttir í jólaönnunum. En alltaf gaman að finna eitthvað á síðunni. Gott að Arnhildur var ánægð með ferðina suður. Frásögnin hljómar vel. Og nú eru bara 16 dagar eftir í flugið heim!