Var eittthvað hnuggin.

Takk fyrir kommentin. Ég var frekar óhress í gær. Fékk nefnilega þær fréttir að ég þyrfti að fara aftur í uppskurð einhvern tíman innan næstu þriggja ára. Ég er með sig--ekki blaðran sjálf--skilst mér, heldur "veggur" utan um eða yfir henni, sem er eins og "segl", og þetta segl hangir niður. Finn af og til greinilega fyrir því. Á þessu aldrei að linna, -á þetta aldrei að lagast, eilíflega að bagast!!!! Gátu þeir ekki séð þetta í fyrra og skorið þetta þá í burtu. Ömurlegt. Hata svæfingar, og stoppelsið og svefnleysið og allt annað, sem alltaf fylgir sjúkrahúslegu. Að minnsta kosti hér í landi. Verð þá aftur skráð veik í 6 vikur, og má ekki lyfta neinu í 3 mánuði. Ég vorkenni mér SVO mikið. En Klaus og Margrét skilja ekkert í þessu. Þau geti nú séð um heimilishaldið, ég taki bara lífinu með ró, og allt sé í besta lagi. Sem það og auðvitað er, er bara að sjá svörtu hliðarnar. Æ, best að vera BJARTSYN, ekki satt.--------
En það gekk allt á afturfótunum í gær. Það byrjaði með að Margrét kom aftur heim rúmlega 7, því Lea var ekki komin á fætur. Þau höfðu mátt sofa einum tíma lengur. Ergilegt. Svo þessar fréttir hjá kvennsjúkdómalækninum. En allt er í lagi með bólguna í brjóstinu. Nú, og svo beið ég í 70 mín eftir að komast að hjá Optiker út af gleraugunum (ekki veittir tímar) og varð að fara án þess að hafa komist að, því annars hefði ég komið of seint í vinnuna. Þarf að mæta klukkan 9 þegar þau opna til að þurfa ekki að bíða svona lengi. En var ekki í stuði til að fara í morgun, og svaf eða hékk á sófanum til tiu. Svo var allt í besta hjá krökkunum, sem föndruðu skrautleg munstur með glitlímpennum á hvítar litlar öskjur. Fæ þær í apótekinu. Svo gekk ég frá í húsinu, og sótti töskur á háaloftið. Klaus minn fer í nótt klukkan 5 af stað til USA, Florida. Á sama stað og í fyrra. Búið að pakka mest öllu enda tekur hann ekki mikið með sér, blessaður.
Rigning í næstum allan dag. En ekki kalt. Allt að springa út, og maður sér blómin vaxa.
Helgin var ágæt. Fórum til Fallersleben í tilefni af afmæli Gregors, sem átti afmæli í gær. Hann fékk að vanda Sherrry frá okkur, Bristol Cream. Ramona var þar, og fór svo heim í morgun. Hún var ekki sérlega hress, og líklega er ekki gott ástandið hjá henni og kærastanum, sem ku vera algjört karlrembusvín. En hún vill ekki slíta sambandinu samt. Margrét fór í einn af nýju sumarkjólunum, og við setjum bráðum myndir af henni á bloggið. Fór með "partýtjaldið", sem tók bara pláss á loftinu, og gaf Susanne. Í morgun var járnarusl tekið, og þá er gamla sláttuvélin farin úr skúrnum. Maður er feginn hverju, sem fer.
Svo var unnið í garðinum á sunnudaginn. Hjólað i 50 mín, Margrét skokkaði í 20 mín. Eldaður fiskréttur, því ekki getur Margrét enn bitið neitt að ráði. En þetta batnar daglega.
Þórdís heldur að ég muni losna við dönsku kálfana með megrun og engum kökum. En henni að segja var ég alltaf með þessar bífur því það er lagið á þeim, sem er ekki í orden. Ég var komin niður í 78.7, en í gær var ég svo fúl að ég bæði borðaði súkkulaði og kex. Maður er ekki í lagi!
Jæja. Best að klára að pakka fyrir Klaus. Hafið það sem best. Vona að saumaklúbburinn verði skemmtilegur. --Ef ég kem aftur á jörðina í öðru lífi ætla ég að búa á Íslandi alla ævi, og fara í fullt af saumaklúbbum, í partý og leikhús, á skíði, í fjallaferðir, syngja í skemmtilegum kór, og fara með í utanlandsferðir, og vera með fjölskyldunni.
Haldið þið að skaparinn sé að neyða mig til að vera róleg með þessum uppskurðum??????????