Ritræpa

Það er svona með okkur mið-gömlu systur. (gömlu eru mamma og hennar systur). Við erum bara með ræpu þegar við komumst í takka. Ekki munnræpu, heldur ritræpu. Orðaflaumurinn bara streymir fram eins og fossandi vatn. Henni Arnhildi minni líst bara ekkert á þessar systur, okkur Affí sem sagt. En eins og Affí bendir henni á erum við á leið að komast á spjöld sögunnar með þessu upphafi á ritverkum. Líklega hefur nálægð Skútustaða við Álftagerði þar sem allt var svo stórt, orðið til þess að við erum ekki með neinn tittlingaskít. Affí fór reyndar aldrei í stóru skóna hans Jóa, en þær Silló hoppuðu á tánum á þeim. Já, sú var tíðin.
En þar sem ég er hrædd um að Arnhildur nenni ekki að lesa langlokur hef ég þetta stutt (í dag!)
Bestu kveðjur úr þessum rokrassi.