Engiferte og kamillugufa.

Miðvikudagsmorgunn, og sólin skín glatt. Og ég bara inni, lasin og svekkt:) Margrét segir að það sé samt betra að hafa sólina þegar maður sé lasinn, því vont veður komi manni í enn verra skap. Og náttúrlega rétt athugað af dömunni. Hún er líka að fá í hálsinn og hóstar smá. Kom heim í gær áður en skólinn var búinn. Fór samt í morgun, því það er stærðfræðipróf á eftir, sem er gott að losna við. Ætli hún verði svo ekki heima á morgun og hinn. Ég fór ekki í vinnuna í gær og fer ekki í dag. Hef nú ekki oft verið veik, en þurft frí út af sjúkrahúsferðum. Er svo sem brött, en fæ kölduköst á kvöldin og Klaus hlær að mér. Ég sé svo voooðalega lasin. Vanalega er það ég, sem geri góðlátlegt grín að honum fyrir að vera svo mikið veikur. Fór í apótek, fékk parasetamol gegn hausverk og hita, kamillulausn til að setja í sjóðandi vatn og anda að sér. Gerði það samviskulega í gæog setti svo bakstra úr vatninu á ennið og á kinnholurnar þegar vatnið var orðið kaldara. Verst þetta næturstress. Sífellt að vakna til að snýta mér, Hata það. En þessu hlýtur að fara að ljúka. Varla með eilífðar kvef. Verð heima í dag, og ætli maður skammist ekki í vinnu á morgun. Er jú ekki með hita. Margrét er með neðan við--er það ekki frekar slæmt líka--hvað segir hjúkrunarfræðingurinn við innan við 36 stigum á kvöldin?????

Ekki getur maður verið aðgerðarlaus þrátt fyrir veikindi. Lagaði til í pappísflóðinu í stofunni. Fór í gegn um bæklinga. Setti þvottavélina í gang og hengi á litlu grindina og hljóp svo út á snúru með 3 stykki,- á náttfötunum, í þykkum jakka :):):) Æ, það safnast svo margt saman, sem gera þarf. Öll gólfin orðin full af "ullarmúsum" eins og rykhnoðrarnir kallast hér. Og brátt allt búið í frystinum. En sem áður segir-þetta fer að lagast. Sólin skín, allt í besta. (reyndar vond spá á morgun)

Gaman að frétta að það hafi verið haldið smá upp á afmæli Ella, sem vildi ekki gera neitt spes. Mamma bakaði pönnukökur, keypti botna og setti inní, Affi bakaði skúffuköku, og svo var eitthvað til af smákökum. Já, hefði gjarnan verið mætt á staðinn.
Verri frétt af honum Úlfi blessuðum, sem braut á sér stóru tána í fimleikum, ææææ! Bestu kveðjur til hans, og vonandi gengur vel að ganga með gifsið á tánni. Mín er reyndar að verða bara ágæt. Tek undir von Þorgerðar að streptokokkarnir séu farnir fyrir fullt og allt frá þeirra heimili!

Susanne mágkona hringdi í gær. Daniela missir etv. vinnuna eftir næstu mánaðarmót. Það er náttúrlega ekki auðveld staða í dag. Vona bara að þetta reddist hjá henni. Svo var spjallað um famelíuna. Systir Körlu, hún Tante Marga, á einn son. Hann á dóttur, sem var mikið hjá afa og ömmu eftir að foreldrarnir skildu. Svo kom eitthvað uppá, og sambandið fór að stirðna. Þau gömlu og líka pabbinn, fréttu svo utan frá að stelpan væri búin að gifta sig. Hún lét þau ekki vita. Og nýlega rákust þau á hana og manninn og litlu stelpuna, sem hún á með fyrri kærasta, með barnavagn---enginn hafði sagt þeim neitt. Þau vita ekki einu sinni hvort þetta sé stelpa eða strákur. Er þetta ekki hræðilegt? Ekki gæti ég hugsað mér að lifa áfram ef Arnhildur og Margrét hefðu ekki gott og náið samband við mig. Til hvers lifir maður ef ekki fyrir og með börnunum sínum og barnabörnunum.? Auðvitað verður maður að lifa "sínu" lífi, en hver á að vera gleðin í lífinu og hvers virði eru áformin ef þau innihalda ekki þátttöku barnanna? Annað ef maður á ekki afkomendur, en að eiga þá, og hafa ekki samband--það er hræðilegt. Og reyndar mjög algengt hér í landi. Örugglega eiga báðir aðilar sök á því hvernig komið er. En ég sé heldur ekki að það séu gerðar miklar tilraunir til að lægja öldurnar. En sitt sýnist hverjum, ekki satt.

Nú er sápan okkar góða bara hætt, sniff, sniff. Komin ný, sem fellur ekki í kramið hjá okkur, en gefum þessu sjens :) Söknum góðra leikara, og brandara, sem alltaf komu með reglulegu millibili. Já, svona er það þegar maður er of mikið einn. Þá taka gerfiverurnar við af alvöru manneskjunum. Er ekki alveg að verða kominn tími til að ég flytji heim. Kannski ég geti fengið vinnu hjá Möggu Pálu á leikskóla! Þá lokast nú hringurinn, ekki satt :):):)