Eintómir sjúklingar

Loksins læt ég heyra í mér. Eitthvað er maður búinn að vera domm undanfarið. Með áhyggjur af hinu og þessu. Það hefur nú líka ýmislegt gengið á. Mamma farin aftur á sjúkrahúsið. Verið að skoða blóðið betur, sem er ekki alveg í lagi, en hvað sé að, er enn á huldu. Og pabbi kominn líka á sjúkrahúsið! Með annað hvort sýkingu eða bólgur í gallblöðrunni. Hver munur sé á sýkingu og bólgum veit ég ekki. Hann fær sýklalyf, en dugi það ekki, verður hann skorinn upp. Og þetta allt stuttu áður en hann Eiríkur blessaður verður fermdur. Hvort þau komist nú suður er vissulega spurning.
Í gær kom loks sólin fram, og okkur létti mikið. Það er samt nokkuð svalt, en það gerir nú ekkert. Aðalatriðið að sólin láti sjá sig af og til. Ég fór því að huga að vorhreingerningunni, sem ég gerði hlé á þegar Maria kom. Tók húsgögnin í gegn í stofunni og bar á tekkolíu. Fann í leiðinni tenginguna við vídeóvélina, sem er búin að vera týnd frá því fyrir jólin! Svo það getur verið gott að laga til :) Fór með teppið af gólfinu út á verönd, og dúllaði við hitt og þetta.
Svo fór ég til Tankumsee, og fékk kaffi og kökur hjá þeim vinkonum okkar, Hildegard og Hannelore. Þær báru líka fram brauð eins og á Íslandi. Það fannst þeim svo frábært. Lærðu þetta af Maddý. Þær eru enn í skýjunum yfir dvölinni heima, og hversu yndislegir allir séu í þessari fjölskyldu, hver trúir!
Margrét var með kennslu, og komst ekki. Hún er annars alveg til í að heimssækja þær.
Annars fátt í fréttum. Vonum bara að mamma og pabbi verði ekki lengi sjúkrahúsmatur, og hressist sem fyrst.
Vona líka að allt gangi vel hjá þessum óléttu, sem eru að fara að eiga.
Góða nótt.