Monday, February 9, 2009

Úti er alltaf að snjóa----

Þó að ekki sé komið að jólum þá er hann enn að snjóa. Í gær skellti hann á okkur hagléli og svo snjó. Allt bráðnaði og svo frysti. Bílinn var frekar glæsilegur í morgun þegar ég var að skafa hann klukkan 6.40 til 7.15, --svona til að þið fáið það nákvæmt :) .Margrét fór á hjóli og ég hef að m.k. ekki enn fengið fregnir um að hún hafi dottið í hálkunni. :) Ég er komin í þykkstu peysuna ,sem ég á, og búin að fá mér kaffi. Sit með trefil við tölvuna, kaaaaalt. Takk fyrir kveðjurnar. Satt hjá Möllu að fleira er til, sem ekki er afspyrnu gott að fá :). Dugnaður í þeim að fara vikulega í sund. Flott Malla!. Las komment frá Þorgerði við eldri póst. Ósköp er það nú gott að Dagur sé orðinn ástfanginn. Ekki seinna vænna að hún fái tengdadóttur :) Og henni líst vel á sameiginlega boli á Hjallhólsmótið :):):) Eins gott að taka lífinu ekki of alvarlega. það er nóg, sem er. Diddi hringdi í gær. Sagði að amma Sigynar væri látin. Hún er búin að vera lasin lengi og var rugluð á tímabili. Hún hefur líklega verið fegin að fá að fara, en fyrir þá, sem eftir eru, er alltaf tómarúm og söknuður þegar ástvinir hverfa. En þetta er leiðin, sem við förum öll. Bestu kveðjur til Sigynar og þeim fylgja hlýjar mágkonuhugsanir.

Klaus kom ekki í verk að ná myndunum í gær fyrir mig. Hann var svo lengi að horfa á sjónvarpið. En ég fæ þá að sjá þær í kvöld. Hringdi svo í þau gömlu. Arnhildur mín lasin af kvefi og með hita. Vonandi fer það að batna. Og þetta var sem sagt tognun hjá Maddý. Vona að hún sé að hressast. Bestu kveðjur frá okkur nöfnu hennar. Hér er flensa í uppgangi. Það vantaði 11 í bekk Margrétar á fö. Við erum enn uppistandandi, þó að við séum með smá kvef. Ég keypti straks vítamín kúr handa Margréti, sem missti eitt kíló heima, og mátti nú ekki við því. Verst að ég þyngist straks þegar ég er að elda handa henni, híhí.

Birthe og hún bökuðu danskar piparkökur. Helminginn á laugardaginn og hinn svo í gær. Birthe fór með tvo dalla með heim, og Margrét fékk einn. Þá er eftir að setja glassúr á þetta. Átti ekki til matarlit því ég fór með minn heim um jólin, en svo komst aldrei í verk að búa til piparkökuhús. Kannski maður ætti bara að stefna að því að gera slíkt um páska! Það er alltaf svo margt að gera fyrir jólin.
Svo bakaði ég kotasælubollur, og tvö brauð. Frétti af einhverju geðveiku brauði, sem Lilla bakaði. Með fjallagrösum og rúsínum. Væri nú gaman að fá þá uppskrift. Svo fór nú illa fyrir mér því ég gekk bara straks frá öðru brauðinu og skar niður og setti í frost. En hitt gleymdist uppi á bekk! Vonandi er það ekki of hart til að borða það. Svona er það þegar sunnudagskrimminn byrjar klukkan 20.15. Og maður að ganga frá eftir kvöldmatinn og tala í símann og ég veit ekki hvað. Svo mikið að gera á stóru heimili :)

Hérna er svo uppskriftin af þessum fínu súkkulaðimuffins úr skólanum hennar Ástu.
5 dl hveiti, 5-6 msk kakó, 2 1/2 dl sykur, 3 1/2 tsk lyftiduft, 1 dl matarolía, 1 egg, 2-2 1/2 dl léttmjolk, 1/2 til 1 plata súkkulaði, etv. 2 tsk rifinn börkur af appelsínu.
Hveiti og kakó sigtað í skál, sykurinn, lyftiduftið, olían sett úti. Slá eggið í sundur með gaffli og setja það svo úti. Þá mjólkin úti, og deigið hrært vel með sleif. Súkkulaðið sett í bitum úti (ekki hafa þá of litla) og hrært svolítið. Sett í form og passa að súkkulaði bitar séu ekki ofan á, þá brenna þeir.
Bakað við 200 gráður, eða 180 með blæstri, í ca 13-20 mín., fer eftir ofni og hversu mikið er sett í hvert form. Gangi ykkur vel!

Í dagblaðinu í morgun er sagt frá því að Dabbi kóngur ætli sér ekki að hætta sem bankastjóri. Er maðurinn vitlaus? Þá held ég að fólk fari nú aftur í mótmælagöngur, og líklega að húsi hans.

Vona að Ingó hafi komið heim heill á húfi eftir þessa löngu fjarveru! Og gott að Þórdís lifði þennan aðskilnað af :) Æ, bara smá grín. Gott að þau séu enn ástfangin og vilji vera sem mest saman. Og gulldrengurinn kom norður og gat skroppið til mömmu:) Vona að Affí hafi nú getað stjanað við hann. Margrét fann að hún "var komin heim" þegar mamma fór að bera í hana teið og matinn inn í stofu -híhíhí!
Er Kristín endanlega hætt við bloggið og farin að snúa sér eingöngu að face-book?
Jæja. Kominn tími á annan kaffibolla. Búin að kaupa helling af kaffipúðum handa tengdasyninum og þarf að fara að senda pakka til að lífga upp á tilveruna hjá liðinu. Afmælin bara að skella á.
Bestu kveðjur úr snjónum.

7 comments:

Anonymous said...

Kvitti Kvitt.... blogga vonandi bráðum, þetta kemur allt, er ekki hætt :þ

Skil ekkert í að Margrét litla frænka drekki kaffi, ég er ekki enn búin að læra það hehehe enda svo ung enn :þ

Bið að heilsa Margréti og Klaus

Anonymous said...

Ég er líka svo ung enn að ég kann ekki að drekka kaffi!!! Þegar ég vann næturvaktir á Lykilhóteli þá átti aldeilis að kenna mér að drekka kaffi, en það gekk alls ekki, jakk. Held mig við vatn, sódavatn og allt hitt ;) Var að tala við mömmu og hún er orðin hress segir hún, farin í ræktina og allt ;) Gott mál.

Anonymous said...

Heyrði í m og p í morgun, þau nokkuð róleg yfir lífinu þrátt fyrir allt. Er búin að vera að kenna pabba á facebook svo nú er hann að skoða þetta. Er sjálf ekki allt of hress, er að drepast í öxlinni, hef kannski tognað eins og Maddy, vona alla vega að sinin sé ekki að slitna endanlega frá, en það kemur i ljós. Fer á þorrablót í Mývatnssveit um helgina, gistum í Selinu og blótið haldið þar. Bílaklúbbur Ella sem heldur þetta.
kv affí

Anonymous said...

Hugsa mikið til þín elsku frænka og þinna í dag.
kv
Kristín E.

Anonymous said...

kvitt, kvitt og gleðiðlegt nýtt árið ;)

Kveðjur frá suðurlandinu, Aldís

Anonymous said...

Sæl systir. Hér er gott að frétta, en auðvitað er lífið nokkuð fókuserað á lát Önnu. Kistulagning í dag, falleg, einföld athöfn. Manni verður oft hugsað til Guðmundar en þau voru búin að vera gift í 60 ár. Hann ber sig vel en þetta verður örugglega erfitt, ekki síst þegar líður frá og atið minnkar. En eitt fannst mér fáránlegt. Það var þegar kerling hjá útfarastofnuninni rauk á hann rétt eftir athöfnina frammi í andyri þar sem fólk var að faðmast og tala saman og þurfti endilega að ganga frá einhverjum atriðum við hann þarna. Það er svoleiðis búið að gelda jarðarfaraformið og færa þetta í eitthvert bölvað prótókollskjaftæði að þeir sem eiga að bera kistuna verða að sitja í ákveðinni röð svo þeir geti nú gengið í röð að kistunni. Það væri svo hræðilegt ef menn færu kannski ekki í beinu skipulagi. Ég skal lofa ykkur því að ef ég kem nálægt svona þá fær þetta andlega gelda lið ekki að stjórna svona of hneppa allt í fjötra, heldur mun athöfnin fá að flæða á náttúrulegan og huggulegan hátt. Og hana nú!
Diddi fúli út í kreddur og siði

Anonymous said...

Halló þið í Meinersen. Langaði bara að senda smá kveðju til ykkar. Vona að það fari nú að vora hjá ykkur, já og hér líka...ekki síst svona innra með okkur.

Allir, þar með maður sjálfur orðinn eitthvað svo brothættur í þessu "ástandi" öllu. Nú bíð ég eftir svari um hvort norsararnir vilja taka einhvern þátt í verkefninu mínu, sjáum til með það.

En yfir í annað. Mikið hefði ég átt erfitt með mig þegar þessi kerla þurfti að ganga frá formsatriðum við Guðmund afa Sigynar. Hvílíkt taktleysi. Æ, nú er ég farin að skæla.

Annars erum við kát og hress. Sendi ykkur, já og þeim sem lesa bestu kveðjur.

Svanhildur