Allt of langt hlé.

Held að ég hafi aldrei verið svona léleg að blogga. Það er svo mikið um að hugsa og svo er Klaus oft í tölvunni í þessum löngu fríum okkar :) Já, við fengum langa helgi síðast. 4 dagar, sem var æðislegt. Með tilheyrandi grilli og afslöppun í sólinni. Sat barasta í fyrsta skifti í sumar í sólinni án þess að stökkva á illgresið :) En manni er svo sem ekki til setunnar boðið. Það gengur hægt að saxa á listann góða. Vika eftir í sjúkrahúsdvölina, og eftir það er maður aumingi af Guðs náð. Það er því aldeilis gott að við fáum Arnhildi til okkar. Hún getur skemmt systur sinni og séð um hús og garð. Kannski hún læri þá að elda ýmislegt, sem hún telur sig ekki geta gert. :)
Auðvitað erum við allt of sein með flugpöntunina. Það er búið að hækka flugið til Berlinar úr einum 130 evrum í 190. En við fundum flug til Frankfurt á 99, og skelltum okkur á það. En það aftur á móti hentar ekki Þórdísi með sína vildarpunkta. En hún sagði okkur að bóka þær og við sjáum svo til hvernig Guðný kemst. Svo er það heimflugið. Berlin 190 á mann, en Köben 121. Lestarferð fyrir 3 um 130 alls, og spurning hvort hægt væri að gista í húsi Eiríks eða ekki. Það væri auðvitað gaman fyrir þau að fara til Köben. Ansi langt síðan Arnhildur kom þangað. En ömurlegt að geta ekki farið með þeim þar sem ég þekki vel til í Köben. Blessaður skólinn byrjaður, en kannski hægt að fá smá frí, hver veit.

Spurning hvort Guðný kæmi seinna, t.d. um miðjan júlí, og færi í staðinn með þeim heim???
Held að hún væri nú alveg búin að fá nóg eftir 2 mánuði hér. EÐA-- hún færi til Hollands með Annett og fjölskyldu, og við myndum öll hittast þar!!!!!!!!!!

Ég er komin með kvef og snýtandi mér á fullu. Og aðallega á kvöldin í bælinu. Er frekar syfjuð eftir 6 stunda svefn. Fundur í gær í stjórn foreldrafélagsins, sem var haldinn hér. Tókst að þrífa neðri hæðin áður en þau komu þrátt fyrir um 28 stiga hita í gær. Við vorum að kafna úr hita. En hann rigndi vel um kvöldmatarleytið. Sluppum vel hér að venju, en allt í kring sló niður eldingum og m.a.s. hvirfilvindur, sem skemmdi mikið. Veðrið er orðið mun verra en áður, svo maður fer að verða stressaður um alla, sem fara í flug eða lest í svona veðri.

Það er skóla-eftirlitsnefnd í skólanum hjá okkur. Við, þessir svokallaðir Pädagogische Mitarbeitar, vorum mætt í samtal í gær. Nefndin reynir að komast að því hvernig andinn sé, hvernig stjórnin vinni, --bora og bora, og reyna að finna eitthvað, sem ekki sé í lagi. Ég kom með mína einu gagnrýni, sem ég get staðið við hvar sem er. Mér finnnst ekki rétt að semja Konzept um gæslu og annað, og svo sé enginn, sem fylgist með hvort farið sé eftir því. Það les enginn það, sem ég skrifa eftir daginn, og enginn veit í rauninni hvað ég sé að gera. Á morgun er svo samantekt fyrir alla, og við erum spennt að frétta hvort við höfum staðist eða fallið!!!

Á fim.(skirdag) fór ég með Frau Kühle í skólann og við löguðum til í stofunni hennar í tvo tíma! Svo fórum við tvær í hjóltúr og það var æðislegt. Á fö. renndum við Margrét til BS. Hún keypti sér stuttar gallabuxur hjá Vero Moda, eiginlega Hotpants, og einn topp frá Zöru. Ég fór loksins í klippingu eftir 5 mánuði! Mikill munur þó að ég hafi viljað fá það aðeins styttra, en ekki viðlit að þær fáist til að klippa við eyrað. En ég ræð svo sem við þetta núna. Kíktum á sandala, en dóttir mín finnur nú ekkert að vanda. Hún er með mjög ákveðinn smekk, sem er líklega gott því hún verður þá ekki "ósmekkleg" eins og sumir, hmhm. Ég kann ekkert á fatnað eða stíl, og allt það sem ég hef sent heim og var algjörlega mislukkað, er víst gott dæmi um smekkleysi mitt. Ekki ófá dæmin, híhíhí. Allt frá þessum "skelfilegu" fötum af tengdó handa mömmu að bláum maskara og gluggaskrauti, sem hér voru í týsku hjá stúdentum, en þóttu bara barnaleg heima.
Hopeless case, ---sumir eru bara svona :)

Erika vinkona Margrétar kom í fríinu og þær skruppu til ítalans að fá sér ís. Svo var síðasti þátturinn í Germanys Next topmodel, og Margrét fór til Jöndru að horfa á það. Annars er hún nú mest ein, og ég hef áhyggjur af því að hún verði útundan í lífinu með þessu áframhaldi. Svo fréttum við að uppáhaldskennarinn hennar sé ófrísk, og hætti þegar haustfríið verður í október, hræðilegt. Þegar maður svo fréttir af frábærum þemavikum heima og hvað verið sé að gera skemmtilega hluti er ég alltaf að efast um að ég sé að gera rétt. Á ég að senda hana heim svo hún læri að lifa???????

Doreen er komin með kærasta. Hún er voða happy, en mamma hennar segir að hún þurfi ekki að tala um kærasta í sín eyru. Hún geti komið eftir að þau séu búin að vera saman í hálft ár og sagt að hann sé kærasti:) En þetta hefur góð áhrif á sjálfstraustið, og hann er besti gaur. Hún kom í gær í enskutíma, og við fengum þar með tíu evrur í ferðasjóðinn góða :)
Í dag koma svo nemendur Margrétar. Kira gleymdi að segja að hún kæmi ekki í síðustu viku, og ég hitti mömmu hennar í gær, sem afsakaði sig i bak og fyrir. Hún spurði hvort Margréti þætti gaman að fá blóm. Svo það er bara ágætt.

Já, þetta er sjálfsagt eitthvað Arnarfriðrikssonar- legt bréf í dag. Ég er svo örg út af þessu veseni með flugið--veit ekki hvaða ákvörðun á að taka með heimflug- spenndi að fara til Köben, en hvað með gistingu--hvað með dýrtíð í Köben-,-hef áhyggjur út af Margréti einni meðan ég er í burtu--og af heilsufarinu eftir aðgerðina og auðvitað kvíð ég heilli viku í sjúkrahúsi-ein og "sárþjáð", eða þannig. Nei, það eru víst aðrir, sem eru meira þjáðir. Hugsa nú oft til Lillu og vona að hún fari að geta beygt hnéð án sársauka.

Æ, það þýðir ekki að vera með áhyggjur. Einhvern veginn fer þetta allt og við höfum lítil áhrif á gang mála. Ég sagði Þórdísi að það væri klárt að ég hefði slæmt carma--eins og allt gengi á afturfótunum hjá mér, en hún færi í hvert draumastarfið og nám á fætur öðru, geti skemmt sér án barna og farið í ferðlög hvert í heimi sem er. Eitthvað hlýt ég að hafa gert vitlaust. Kemst ekki einu sinni í afmælisveislu og silfurbrúðkaup Hildar og Ásgeirs í Oslo í lok júní. Enda hefði ég sennilega ekki lifað það af að fá allt í einu tækifæri að geta farið eitthvert til að hitta fólk og getað talað og hlegið! Maður er bara búinn að gleyma hvernig slíkt fer fram:):):)
En nú er Arnhildur að koma og hún kennir mér að brosa aftur!!! Þetta getur bara batnað og full ástæða til að hlakka til, ekki satt. Bestu kveðjur og skammið mig svo rækilega fyrir að vorkenna mér svona mikið :)