Thursday, September 15, 2011

Og aftur kominn fimmtudagur.

Kominn tími til að setjast við bloggskrif. Vika frá síðustu færslu. Það er svo mikið að gera hjá mér að ég hef ekki haft þrek eða tíma. Nú er það sko garðurinn, sem tíminn fer í. Susanne mágkona er lagin í garðstörfum. Hún bauðst til að hjálpa mér. Hún kom á mánudaginn og í gær, miðvikudaginn. Við erum búnar að grafa upp fullt af blómum og færa til. Hún kom líka með slatta af blómum frá sér. Og keypti 3 rósir og klifurhortensíu. Svo klipptum við af trjám og runnum, og Klaus fór náttúrlega að gráta þegar hann kom heim í gær, -eða þannig. Nú bíður aftur stór hrúga, sem þarf að fara í gegn um tætivélina um helgina. Já, fjör hér á bæ.
Við tættum helling um síðustu helgi. Erum ekki búin að vera nógu dugleg við þetta undanfarin ár.
Susanne var fram yfir kvöldmat báða dagana. Borðaði Brötchen með okkur og var bara afslöppuð. Nú eru allavega komin blóm á miklu fleiri staði og ætti ekki að vera eins "grænt" næsta sumar. Svo þetta er bara spennandi.

Búin með 7 af 5 plönkum af girðingunni við stéttina. það er nú meira púlið. Nenni ekki í það í dag og ætla að hafa afslöppunardag í dag.
Fór í morgun til Celle. Fékk viðtal hjá æðislegum geðlækni. Hann segir að ég skuli taka þessar töflur, sem heimilislæknirinn gaf mér, áfram. Og ef mér finnist þær ekki verka nóg, geti ég tekið tvær. Mér finnst ég vera öll önnur og held að ég þurfi ekki meiri skammt. Svo fékk ég lyfseðil fyrir róandi fyrir flug--hehehe. Sem gera mann smá þreyttan og kærulausan. Spennt að prófa hvernig þær virka.
Það hefur verið einhver pirringur í löppunum á mér og eins og rafmagnsstuð fram í tærnar. Hann sagði mér að koma næsta fö. og þeir skyldu kíkja hvað væri. Svona til að róa mig sagði hann. Þetta er eitthvað með taugarnar og ekki neitt með blóðstíflur eða slíkt. Svo ég læt sem sé athuga þetta. Kannski klemmd taug, en þarf ekki að vera.

Hringdi á bjöllunni hjá Birthe Sass, en enginn heima þar í hádeginu. Og ók bara heim. Orðin svöng og kom við í bændaverslun, og keypti kartöflur, gúllas í krukku og fleira. Bara fínasta gúllas. Og minnti þessi matur mig á krukkukjötið góða heima í prestshúsi. það var alveg frábært. Vildi gjarnan fá slíkt aftur. Og munið þið eftir sveskjunum og hvítu endunum af rabbarbaranum í sykurlegi í krukku-hvað var fleira með því????

Í fyrradag hélt ég að ég ætti tíma hjá sálfræðingnum í Gifhorn og mætti tímanlega að venju. En þá kom önnur, sem átti tímann. Minn er í næstu viku. Smá kölkuð orðin konan:) Verslaði þá bara smá. Flotta túlípana og krokussa, og málningu á girðinguna. Svo fór ég í bílageymsluna og afrekaði að læsa lyklana ínni í bílnum! Það var nú meira. Mér varð það til bjargar að maðurinn, sem vinnur þarna kom með vír og honum tókst að toga takkann upp og ég gat opnað hurðina. Ætli ég muni nokkuð gera þessi mistök aftur!

Svo fór ég til Frau Kühle og við skárum niður sveskjur, ferskar. Og hún bjó til gerdeig. Við útbjuggum hver sína plötuna með sveskjuköku og ég bakaði svo mín hérna. Setti í frysti slatta og borðaði líka straks. Er vitlaus í þessa köku. Gat svo gefið Susanne í gær að smakka.

Um kvöldið á þr. fór ég á veitingastað hérna í bænum. Susanne Hafemann, sem var með mér í foreldrafélaginu, kom heim í tvo daga. Þau búa núna í Prag og verða þar alls í 5 ár. Maðurinn vinnur hjá VW bankanum. Hafa það rosa gott þennan tíma. Við vorum alls 7, sem mættu. Þekkti ekki tvær, en þetta var skemmtilegt kvöld og gaman að fara út að gera eitthvað.

Á sunnudaginn var haldið upp á afmæli Miu, barnabarni Frau Kühle. Þau búa í Hannover. Við Klaus fórum bæði. Byrjuðum á að fara í göngutúr í Tiergarten, sem er hluti af risa svæði, sem teygist í gegn um stór svæði í Hannover. Alla leið til Zoo,-langt í burtu,- sem er dýragarðurinn frægi, sem flestir okkar gestir hafa farið í. Þetta var hinn fínasti göngutúr og gott að hreyfa sig.

Enda áttum við skilið að slappa af og vera ekki í garðvinnu eða slíku eftir dagana á undan.

Af Margréti er gott að frétta. Hún er dugleg að finna nýja kunningja. Líkar vel á norskunámskeiðinu. Þar er líka hresst fólk. Í dag var aftur barnasund. Svo var nú meiningin að fara í bíó, en þá var Christine veik. Síðast var Margrét lasin. Svo það gengur illa að fara á þessa mynd :) Það var íslensk stelpa hjá henni um helgina. Rakel, sem var í bekk með FAF. Mamma hennar er vinkona Þórdísar. Þær náðu vel saman. Og Rakel er vel hress. Sem er frábært.
Það var afmæli hjá Jonatan á laugardaginn og Dani á svo afmæli um leið og litla Margrét, þann 11.9. Margrét bakaði eplaköku og svo skúffuköku fyrir Jonatan til að fara með í leikskólann. Svo hún stendur sig vel, enda ekki við öðru að búast.
Ég meina það-hún á nú svo frábæra mömmu--eða er það ekki :)

Þessi frábæra mamma nennir ekki að laga til inni. Hér er allt í ryki og þarf að skifta á rúmfötunum í rúminu. Æ, það hlýtur að koma rigning bráðum og þá fer ég í þetta. Mér er sagt að ég kunni ekki að slappa almennilega af,-sem er ekki satt-, en geri mitt besta til að vera löt annað slagið, hehehe.

Jæja. þá er komið nóg í bili. Takk fyrir að nenna að lesa þetta og kommenta.
Hafið það sem allra best. Sakna ykkar allra.

4 comments:

Anonymous said...

oh mig langar í Brötchen :)
lovjú Margrét

Anonymous said...

Ég er búin að vera með svona fótapirring í 10 ár, og lýsingin er einmitt svona , eins og strengir og rafmagnsstraumur. Ferlega pirrandi og heldur mér vakandi heilu næturnar. Stundum lítið , stundum ekkert, en stundum alveg að gera útaf við mig. Sé ekkert samhengi, nema helst að ég sé verri ef ég hreifi mig lítið. Gaman að lesa bloggið, allt í góðu bara hjá þér og þínum sem er gott. Aðeins betra veður hér, náði 13 stigum í dag og á að vera næstu daga. Brói og Svanhildur væntanleg um helgina. Annars bara þessi sama gamla rútína. Kv mín kæra, þín sys affí

Anonymous said...

Jú þú ert frábær :) Kv. Malla

Anonymous said...

Sæl elskuleg.Mikið er ég glöð að þú lætur rykið ekki stjórna þér lengur,það fer nefnilega ekkert.Veðrið hér er dásemd og við eigum það alveg inni.Ég er bara að dúlla mér þessa helgi,engin söngur bara leti.Sá Sigurð Ág.og fjölsk.í graut í Norró í gær,strákarnir eru voða krútt,hafði aldrei séð Arnald Kára.Eg bíð bara eftir ferðinni okkar Kristínar,nú er allt í einu orðið svo stutt í hana en hún klárast líka fljótt,en þá finn ég bara annað til að hlakka til.Það sem ég skrifaði á feisið um ráð við fótap.er alveg rétt Magga móða.