Páskaskrautið komið upp.

Enn æðir tíminn áfram. Sumartíminn tók við á sunnudaginn, okkur til lítillar gleði. Styttist í apríl og í lok skriflegu prófanna. Margrét er búin í þýskunni og var bara hress með sig. Þau fengu tvö verkefni til vals. Máttu ákveða sig til 8.20 og svo var prófið til 13.20. Hún var búin um hálf eitt og fegin að þetta sé afstaðið. Þessi vika er lúf. Næsta próf er latína á mánudaginn. Svo Politik á miðvikudaginn og enska á laugardaginn. Og þá kemur langa hléið fram til 12. maí. Munnleg líffræði. Margrét er afslöppuð. Les með góðum hléum. Horfir á sjónvarpið og sefur til hálf tíu á morgnana. Við reynum að skokka eða labba hvern dag. Veitir ekki af að hressa upp á sál og líkama.
Á sunnudaginn löbbuðum við öll þrjú, á góðum hraða. Það tókst sem sé að draga Klaus með.

Ég fór á laugardaginn til Hildesheim með Frau Kühle og Frau Rodloff. Síðarnefnda er frá þessu svæði og þekkir sig vel. Skoðuðum safn með múmíum og ýmsu öðru frá Egyptalandi. Mjög merkilegt safn. Löbbuðum í bæinn og vorum svo heppnar að fá pláss í frægasta húsinu á markaðstorginu. Rosalega sætt gamalt hús, sem var gert upp eftir eyðilegginguna í stríðinu. Mjög mikið af húsum eyðilögðust í stíðinu og ekki var mögulegt að byggja upp mikið á eftirstríðsárunum. Svo innbærinn er frekar lítið fallegur. En við ókum í gegn um stórskemmtileg hverfi með gömlum húsum og þröngum götum.

Á sunnudaginn var dundað í garðinum. Veðrið er ljómandi þó að ekki sé enn bolaveður enda ekki nema mars. Síðustu næturnar var frost og bílarnir hvítir að utan. En ekki erfitt að skafa þá þar sem sólin kemur snemma upp og hefur mikil áhrif.

Í dag er Klaus á ferðinni, man ekki hvar. Þurfti af stað fyrir 7. Hann líkist ekki Susanne, sem fer á fætur klukkan 5. Þau Gregor hafa farið á fætur á þessum tíma í mörg, mörg ár. Nú er búið að breyta vinnutímanum hjá honum, en þau halda samt áfram að vakna klukkan 5! Klaus hefði nú aldrei gert slíkt. Gregor þarf að ná lestinni klukkan 7, og les bara blaðið lengi, fer í tölvuna og klárar reikninga og skrif. Og er þá búinn með það er heim kemur. Já, morgunverkin eru drjúg.

Nú er báðar kellurnar, sem vinna með mér í hádegisgæslunni frá vinnu. Við ætlum að föndra mikið fyrir páska og ekki gott að vera bara ein með 3 hópa. Þegar allir eru mættir, eru þau alls 72. Ein af forfallakennurunum kemur til mín, og við getum ekki einu sinni skift hópnum í tvær stofur. 35 er of mikið. Ekki einu sinni stólar fyir alla. Svo ég ákvað að vera úti með alla hópana, setja föndur á borð í endastofunni, vera með opnar dyr og láta litla hópa vinna við þetta til skiftis. Fékk leyfi í dag að láta krakkana labba út og inn um dyrnar--(þau fá annars ekki að nota dyrnar út á skólalóðina úr stofunni, verða að fara út um aðaldyrnar.) og spjallaði smá við skólastjórann. Hún sagði mér aftur hversu fegin hún væri að hafa mig og að foreldrarnir mætti vera ánægðir að ég skyldi setja minn stimpil á þetta starf. Svo það er greinilega eitthvað, sem ég geri vel.(já, fishing for compliments, híhí) . Í dag kláruðu 8 að mála á lítinn blómpott. Í hann kemur svo bómull og fræ áður er þau fara í fríið. Þá eru bara eftir 72 mínur 8= 64! Svo er meiningin að gera dós með héra, og gifshluti.

Mikið vildi ég nú vera heima hjá henni Arnhildi minni, sem lét draga úr sér endajaxla og er náttúrlega slöpp og aum í munninum eftir þá meðferð. En eins og vanalega sér mamma blessunin um mitt hlutverk. Það er ekki slæmt að eiga eins og eina ömmu þegar á bjátar.
Við sendum Arnhildi okkar batakveðjur í huganum og vonum að hún hressist sem fyrst.

Í gær tókum við Margrét neðri hæðina í gegn. Ryksuguðum, þurkuðum af og þetta vanalega. Svo setti Margrét páskaskrautið í hillur og á skápa. Voða fínt og úti gleðja plastegginn okkur í sólinni. Svo kom Lisa, systir tvíburanna, sem Margrét hefur passað svo oft. Foreldrarnir voru í burtu til 9 í gærkvöldi og þær systur hér og þar í "pössun". Lísa er nú 14 ára og verður fermd í maí.
Við hituðum næst síðasta pakkann með dönsku vínarbrauðunum. Te og spjall, og svo lærðu þær báðar meðan ég fór út í búð. Alltaf gaman að fá heimsókn og þessar stelpur eru svo indælar og vel upp aldar. Við erum búnar að lofa að vera til staðar þegar Lisa verður fermd og hleypa inn liðinu, sem kemur með matinn meðan fólkið er í kirkjunni. Og svo erum við boðnar í eftirá fermingarveislu daginn eftir. Bara rétt eins og maður væri á Íslandi! Veisla, æðislegt.

Sennilega skreppum við Margrét til BS á morgun. Í dag komu strákarnir, sem eru í kennslu hjá okkur. Á morgun er ekkert sérstakt, sem liggur fyrir. Svo líklega endum við á kaffihúsi og fáum okkur kaffiís eða álíka!!!! Hver vill koma með?