Og kominn miður mars.

Hlýindin um helgina voru bara skammgóður vermir. En samt er ekki hægt að kvarta því hér er um 5 stiga hiti. Reyndar spáð næturfrosti á sunnudaginn og eitthvað fram eftir næstu viku.
Það er ekki bjart, og raki er í lofti. Blómin kunna vel við þetta og vaxa og dafna.
Heilsan eitthvað slök í bili. Kannski líka út af svefnleysi. Margrét var í afmæli Birthe á mánudaginn og kom ekki heim fyrr en korter fyrir eitt um nóttina. Við á fætur korter yfir 6 svo þetta var stutt nótt. Enda vorum við báðar vel slappar í gær og lágum mest framan við sjónvarpið og slöppuðum af. Í morgun skellti ég mér aftur í bælið og fór ekki á fætur fyrr en um tíu. Ekki furða þó að rykhnoðrar séu um allt og ekki sjáist í sjónvarpsskerminn fyrir ryki:)
Það var rosa gaman hjá Margréti. Birthe fór með hana og 4 aðrar vinkonur til Hannover í kaffihús í golfklúbbi. Þær bjuggu til geðveikar súkkulaðimústertur. Margrétar terta er núna hálfnuð og mun endast eitthvað enn þar sem þetta er ekki smá seðjandi:)
Ég ók til Celle, og skrapp í bæinn í heimleiðinni. Aðallega til að kaupa gott brauð því þarna er eitt besta bakaríið, sem ég veit um. Frábært gróft hveitibrauð og beyglur.
Alina, sem fór með, tók myndir, og Margrét á eftir að fá þær og kannski hún setji nú nokkrar inn fyrir ykkur. Þessi stelpa er systir stráks, sem ég var með í gæslunni, og hann var minn helsti aðdáandi. Og mamma hans hefur mikið álit á mér síðan. Í dag komst ég að því að ég á nýjan aðdáenda. Fékk kort frá einni mömmunni þar sem hún þakkar mér fyrir mitt verðmæta starf með börnunum. Og textinn á kortinu er um að það sé hin sanna hamingja að finna fólk, sem ekki bara hlusti með eyrunum heldur með hjartanu. Ég er náttúrega svo montin að ég má til að deila þessu með ykkur.
En kannski aðrar mömmur séu ekki jafn hrifnar af mér eftir að ég refsaði 4 ungum piltum í dag eftir að þeir voru með hávaða og læti. Við eyddum síðasta korterinu úti á skólalóðinni og þeir urðu að sitja eftir inni í holinu, súrir á svip. Það getur bara ekki gengið að ekki sé hægt að syngja með krökkunum í korter eða fara í leki án þess að verða að skamma og reka út--. Eða fer ég fram á eitthvað, sem er óraunhæft? Ég veit að þau eru þreytt eftir 4 kennslustundir, en það réttlætir ekki alla slæma hegðun.

Margrét er búin að fara í skólann í 3 daga í einhverjum búningum. Bissness, Sport og í dag sem strákur/kall. Strákarnir sem stelpur og þeir voru æðislegir. Á morgun fer Margrét sem kántrísöngvari. Gaman að vera með svona þemadaga og tilbreyting í þessu. Bara eftir tveir kennsludagar. Svo eitthvað um að melda sig fyrir próf og þannig smotterí og þá hefst alvaran laugardaginn 26. mars. Þá má krossa putta og biðja til æðri máttarvalda að Margrét verði ekki lasin eða svefnlaus af stressi:) Ekki það að ég hafi nokkrar áhyggjur af henni.

Á morgun þarf ég með bókapantanirnar í báða skólana. Svo fer ég í skólann klukkan 11 til að lesa með Vanessu minni. Niklas kemur klukkan hálf þrjú að lesa og skrifa. Og ég fer aftur á kattavaktina á morgun. Líklega fram á sunnudaginn.
Komst að því í dag að hún Dísa gamla vinkona, mamma Gutta, lesi bloggið mitt reglulega -og kvitti aldrei. Kannski þið séuð fleiri, sem kíkið af og til---það væri æðislegt ef þið létuð heyra frá ykkur. Það er mun meira gaman að vera í sambandi við ykkur en að vera alltaf á eintali.
Jæja. Ætla í háttinn þó að ég geti sjálfsagt ekki sofnað snemma eftir svefninn í morgun. Svona lagað hefnir sín:) Þá held ég bara áfram að vinna á staflanum af gömlu kvennablöðunum, sem ég hef keypt síðustu 5-6 árin og aldrei tímt að henda. Veit að Arnhildur trúir ekki að ég sé svo dugleg að vera loks byrjuð á þessu verkefni.
Bestu kveðjur til allra, sem kunna að lesa þetta og þakkir til þeirra fyrir að vera dyggir lesendur.