Á morgun aftur snjór og hvasst.

Mánudagur og við Margrét í fríi. Meiningin var að fara til BS með Klaus í morgun og dvelja þar í dag við innkaup og kaffihúsarölt. En henni var illt í hálsinum í gær og ég var eitthvað slöpp. Hélt að ég væri að fá hita. Margrét fór svo til læknis í morgun , labbandi með mér, þar sem hann hefur snjóað frá því á fö., og ég lagði ekki í akstur frekar en fyrri daginn. Hún er ekki með vírus, og fékk nefsprey og verkjalyf við hálsverkjunum. Við erum svo að dúllast yfir DVD og hinu og þessu. Margrét að æfa sig á píanóið og ég að nenna ekki að strauja skyrtur á Klaus. Sem fer í fyrramálið til Oldenburg, lest klukkan hálf átta. Og érg veit ekki enn hvernig ég get náð i bílinn á lestarstöðina svo hann verði ekki þar yfir nótt. Ekki ek ég, svo mikið er víst. Já, hálkan er ekki vinur minn. En við reddum þessu á einhvern hátt því ekki má bílinn standa þarna yfir nótt eins og þjófnaður og skemmdir eru hér um slóðir.

Við Margrét fórum í skólann með Frau Kühle að pakka niður dótinu hennar á laugardaginn. Sáum þá að einhver hafði brotið upp hurðina á báðum skúrunum, sem leikföng og hjól og fleira, sem skólann á, er geymt í. Eitt hjól var horfið og annað lá úti í snjónum. Já, sorglegt og leitt að geta ekki treyst neinu.

Vorum voða duglegar. Margrét bar fullt af kössum út í bíl fyrir hana meðan ég tók skurk í litlu kompunni, þar sem ég geymi mitt dót. Það var allt komið í viltleysu og svo er meiningin að nota herbergið fyrir vinnu með krökkunum. 3 borð eru þarna inni. Á morgun fer ég klukkan 9 til að taka skápana í gegn. Þá er kennarafundur og starfsdagur.

Klaus verður fram á fimmtudagskvöldið í Oldenburg. Ef hann kemst þá með lest á morgun. Vond spá fyrir morgundaginn og sérstaklega við ströndina. Það var rosalegt í austur Þýskalandi undanfarið. Óteljandi götur bara lokaðar. Menn kunna ekki lengur á vetur, og svo er fult af fólki, sem eru bara asnar og ana útí hættuna.. Kennsla hefst svo á miðvikudaginn. Þá ætti nú nýja hrinan að vera gengin yfir. Margrét verður áfram með sömu stundaskrána, og allt við það sama.

Það var mikið um að vera í kveðjuhófi Frau Kühle. Reyndar komust ekki allir, sem voru boðnir þar sem þessi dagur var hinn versta af öllum dögum fram að þessu hvað hálku snerti. Klaus ók á 50 frá BS., og það varð árekstur hérna utan við bæinn þegar ótal, ótal bílar voru á ferðinni að ná í krakkana þar sem allir skólarnir hættu 10.15 þennan dag. Svo allt var stopp í lengri tíma.
Margrét komst heim með Gudrun, mömmu stelpnanna, sem hún passar. Gudrun sá í tæka tíð að allt var stopp og fór aðra leið. Já, það er nóg að gerast á svona óvenjulegum vetri.

Við hóuðum í krakka, sem voru í bekk hjá Frau Kühle, og þau mættu í hádeginu og við ætluðum svo að láta þau syngja straks. Sem óvænta uppákomu. En kennararnir, sem stjórnuðu, vildu að þau biðu þar til hún væri búin að bjóða alla velkomna og láta fólk setjast. Svo við biðum, allt dróst, hún hélt langa ræðu--og loks eftir klukkutíma gátu þau komið fram. Foreldrarnir pirraðir úti í bílunum að bíða eftir þeim. Já, ef ég hefði mátt ráða hefðum við sungið straks, en maður lætur stjóna í sér. Geri það ekki aftur, ó nei nei.

Hitti marga, sem ég hef ekki séð lengi. Fínn matur. Sungið. Við lékum öskubusku grínþátt, og ég var öskubuska, og sagði alltaf "ég er svo ljót" Þótti hafa mikla hæfileika og var spurð hvort ég hefði leikið oft áður :) Tja, maður býr að leiklistinni hjá Þráni, ekki satt.
Svo aðstoðaði ég við tiltekt á eftir. Margrét fór hingað heim með tvíburana, sem komu með systur sinni, sem var í næst síðasta bekk Frau Kühle, og þær fengu að panta pizzu og horfa á DVD.

Klaus ók mér í búð á laugardagsmorguninn og ég keypti mjólk fyrir vikuna :), svona til að eiga eitthvað ef ég kæmist ekki á tveimur jafnfljótum, haha. En það er mesta furða hvað maður getur labbað þó að allt sé orðið glerhált. Frekar illa hreinsaðar gangstéttir. Ég hef mokað sandi á okkar. Mikið verk þar sem ég má ekki bera nokkuð eftir uppskurðinn. Svo það eru ansi margar ferðinar með ísboxið og litlu skófluna, fullt af sandi, híhíhí. En þetta þjálfar mann i þolinmæði, ekki satt. Eins með innkaupin. Má ekki bera meira en 5 kg svo það er ekki hægt að kaupa mikið í hvert skifti. Já maður verður hamingjusamur þegar vorið kemur !!!!!

Eftir tiltektina í skólanum á laugardaginn skutlaði Frau Kühle Margréti heim, og ég fór með henni heim í te og köku. Spjölluðum í 3 klukkutíma. Ég er náttúrlega sú eina, sem er hæstánægð að hún skuli vera hætt og hafi meiri tíma fyrir mig .) Hinar eru sorgmæddar að missa hana úr skólanum.

Nú, annars erum við bara voða happy með að ferð Arnhildar suður gekk vel. Og að aðgerðin skuli hafa gengið upp. Ekki eru nú lýsingarnar fagrar og ég efa að ég gæti farið í svona. En gott ef aðrir þora. Það verður skrýtið að sjá hana í framtíðinni án gleraugna. Maður þarf að venjast því.

Hann snjóar og snjóar. Margrét er að búa til te, marmarakaka frá því um helgina á borðinu og svo ætlum við að horfa á sápuna okkar til að geta æst okkur vel upp af því að hún sé illa gerð og illa leikin! Ekki nema 26 þættir eftir og kannski þá komi ný og betri.
Hafið það öll gott. Og Affí mín--takk fyrir skrifin.