Þá er febrúar hálfnaður. Afmæli ömmu í dag og svo fylgja afmæli Sigynar og Ástþórs, Annett búin og Birthe. Og svo koma miklu fleiri afmæli. Vinsæll mánuður á mínu dagatali. Og eins og dagurinn í dag var, var þetta líka vinsæll dagur. Glampandi sól um tíma. Hrím í morgun í næstum níu stiga frosti. Hitinn um frostmark í hádeginu og smá sólbráð. Sem sé bara fullkomið. Þvotturinn blakti á pikkfrosnum snúrunum, sem ekki hreyfast í hring í vindinum , og vonandi brotnar nú staurinn ekki bráðum eftir allt frostið. Þetta er nú bara þriðja þvottasnúrustatífið, sem ég er með á 12 árum, hehehe.
Við höfum ekki séð mikið af sólinn undanfarið. Hann snjóaði sem mest hann mátti á laugardaginn. Mikið var maður því glaður í dag og fylltist orku og löngun til að koma einhverju í verk. En dagurinn fór öðrusvísi en ég ætlaði mér. Það byrjaði með að plaststykkið, sem lætur gleraugun hvíla á nefinu datt af. Svo ég mátti arka í hvellli í gleraugnabúðina áður en ég fór í vinnuna. Gat ekki klárað að gera núðlusalatið, eða að þvo gólfin. Blessuð konan setti stykkið á og sagði að önnur spöngin væri alveg að brotna af. Og meðan hún vann við þetta fór spöngin af. Það var ekki þægilegt að vera með gleraugun svona laus í vinnunni, og ég fékk smá hausverk af þesssu. Þegar maður er með þessi tvískiftu gleraugu er ekki gott að glerið hoppi upp og niður. Ég svo heim, sauð núðlurnar og aftur í búðina. Allt á tveimur jafnfljótum í hálkunni, akkurat. (Eckerhart ók Margréti í skólann klukkan 9 og hún labbaði svo heim hálf þrjú) Var í klukktíma við að velja gleraugu, og láta mæla allt, sem mæla þarf. Svo viðkoma í bakarínu, og Netto, -var með "hækjuna" með mér og dróg hana eftir snjóruðningum og þurrrum stéttum til skiftis.
Fegin að komast heim til Margrétar minnar og fá mér te og sykurköku :)
Pabbi hringdi í tilefni af afmæli ömmu. Við tölumst alltaf við á þessum degi. Mamma á söngæfingu, þau búin að fara í bollukaffi í Norró, ég öfunda þau!!!!
Helgin var hin besta. Margrét fór með Mariu vinkonu til Hannover. Mamma Mariu ók þeim og systur Mariu og vinkonu á lestarstöðina, og bróðir hennar sóttu þær svo. Þær voru að máta föt og mynda sig og höfðu það gott á Subway. Svo stoppaði Margrét smá stund heima og fór svo að passa systurnar. Gisti þar um nóttina. Við Klaus mokuðum snjó, og fórum í göngutúr. Ég tók svo baðið rosa vel í gegn. Á enga heitari ósk en að fá nýjan sturtuklefa. En nú eru það jú gleraugun, sem næst verða keypt. Koma tímar, koma ráð.
Frau Kühle kom í heimsókn að fá lánaðar bækur. Stansaði bara lengi og við gátum talað mikið! Margrét var svo að læra Politik með pabba sínum. Þvílíkt torf. Myndi sannarlega ekki ná stúdentsprófi hér í landi og hvað það er allt leiðinlegt, sem hún lærir. Gott að ég fékk að fara í MA !
Fékk upphringingu frá einni mömmunni, sem þurfti að taka strákinn sinn úr gæslunni því hann er í aukatímum út af lestrarerfiðleikum. Hvort hann mætti samt vera af og til hjá mér. Við spjölluðum lengi um skólann og hún hélt því fram að ef allir væru eins og ég væri, væri skólinn miklu betri staður. Það er sem sé til fólk, sem er handvisst um að ég sé tiltölulega frábær gæslukona, -maður er smá montinn :) Hún segir að það sem einkenni góða kennara og mig, sé að við elskum börnin. Og það er satt. Hvernig á að vera hægt að vinna með börnum á þessum aldri án þess að elska þau? Auðvitað er maður oft fúll út í þau inn á milli. Og er sjálfur ekki alltaf í góðu stuði og fær alveg nóg af hávaða og óþekkt. En-- börn eru bara það æðislegasta í heima, og gefa manni svo mikið.
Var ég búin að segja ykkur frá stráknum, sem þekkti myndina eftir Edvard Munch, Ópið ? Hann lýsti myndinni og sagði svo-Ása-veistu af hverju hann er svona á svipinn? Af því að honum er svo kalt á fótunum!!!!! Þetta er svo sætt. Bara börn segja svona. Já maður upplifir alltaf eitthvað skemmtilegt með börnum.
Klaus situr yfir vetrarleikunum. Ég horfi nú ekki frekar en pabbi á þá:) Margrét ofsa ánægð með fyrsta gull Þjóðvejra. Hún ætlar að horfa á fótboltann í sumar með ömmu Hillu--því Arnhildur bannar fótbolta í sínum húsum,hehehe.
Æðislegt að Malla og Þorgerður séu fyrir norðan. Verst að Maddý og Einari leiðist það svo :)
Jæja, held ég fari í háttinn með bók. Klukkan 6 hringir vekjaraklukkan. Hafið það gott. Bestu kveðjur frá vetrarríkinu mikla.
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
1 comment:
Ég sit yfir ólympíuleikum eins og Klaus... er svo heppin að vera með Eurosport sem sýnir ólympíuleika allan sólarhringinn :D Siggi fékk samt að horfa á fótboltaleik í gær hehehe
Post a Comment