Monday, February 20, 2012

Held að vetri sé að ljúka.

Í nótt var frost eftir að hann snjóaði, rigndi, hvessti, lygndi og kom með slyddu og loks frost. En spáð er frostlausu í nótt og um 7 stiga hita eða meir á næstu dögum. Hefði svo sem ekkert á móti því að hann færi að vora. Þó að langt sé nú í land með alvöru vor.
Þurfti heldur betur að skafa í morgun fyrir Klaus. En nú skín sólin glatt og ekki mikill vindur.
Bara fínasti morgunn.
Er búin að gera morgunverkin--fara í sturtu, lesa blaðið, pikka á tölvuna og drekka kaffið--hehe. Og nenni sko ekki að fara að þrífa eitthvað straks. Miklu betra að pikka smá.
Það er Fasching í skólunum í dag. Ekki kennsla og bara leikir, og borðað. Ég fer nú ekki í búning þó að það sé hér siður. Á ekkert slíkt og er hvort sem er alveg einstök--sem Ása.--:)

Helgin róleg eins og oftast. Við Klaus vorum að sortera myndir og hann að koma þeim þannig fyrir í tölvunni að ég findi þær fljótt. Eiginlega átti hann að hjálpa mér að skanna myndir, en hann var ekki í stuði :) Búin að prjóna einn sokk, sem var dásamlegur hjá mér. Byrjaði nefnilega straks neðan við snúninginn að gera hælinn--sem sé þvert yfir snúninginn þannig að opið lokaðist, og ekki veit ég hvernig nokkur hefði átt að komast í þann sokk--hehe. En rakti upp og reddaði þessu. Hef alvarlegar áhyggjur af minninu og athyglinni--gleymdi lika kartöflugratininu uppi á eldhúsbekk í gærkvöldi--og var ekki smá skúffuð. En mér heyrist á sumum að það geri ekkert til. Ég fái ekki matareitrun af þessu.

Á fö.kvöldið var hér Tupperkynning. Daniela, Susanne, Maja við hliðina og mamma hans Enno mættu, Caro (á móti), og svo konan, sem býr í gamla húsi Söndru. Það var gaman þar sem Conni, sem er sölukonan, er gífurlega hress og mikið hlegið. Verslað fyrir næstum 400 evrur. Maja skipaði samstarfskonunum að panta hjá mér-híhí. Og Ramona pantaði líka þó hún kæmist ekki. Og ég fæ þessar stjörnur sem uppá vanta bara "einhvern veginn" frá Conni--hún ætlar sko að redda því fyrir mig--henni líkar nefnilega rosa vel við mig--hehe. Og ég fæ þess vegna svona Ultra-dall til að baka í og elda í ofni. Tvöfaldan, með loki, kringlóttan.
Sonia kom til mín og þvoði eldhúsgólfið áður en þær mættu. Hún hlakkaði til alla vikuna að koma til mín í Tupper með mömmu sinni. Og vildi ekki fara með henni í Fitness á fö. heldur koma til mín að hjálpa. Svo hún var voða stolt eftir gólfþvottinn. Við versluðum líka í Rewe og svo fékk hún að leika sér með playmoið á stofugólfinu. Frábær stelpa.

Nú er bara eftir ein helgi hjá Frau Kühle af þessum vinnuhelgum í húsi mömmu hennar. Á laugardaginn koma þau með allt draslið, sem eftir er. Leygja stóran flutningabíl. Þá er húsið tómt. Það er eins gott því hún er að verða alveg uppgefin, aðalega andlega.

Margrét kíkti í jóga og líkaði vel þó henni þætti erfitt. Þetta var nefnilega bæði jóga og pilates. En þetta er bara einu sinni í viku og henni finnst það helst til dýrt. Og er að spá í fitness í Lierbænum. Svo fór hún í heimsókn til Teu, sem er jafngömul henni. Fékk þar að borða og þær fóru svo saman í kórinn, sem er í Margrétar sókn. Og hún var ofboðslega hrifin. Mikið stuð og æðislegir krakkar. Svo hún ætlar að halda sig við þennan kór. Þarna eru líka 3 stelpur frá Íslandi! Þau fara svo í æfingabúðir i mars. Hún verður á herbergi með Teu og kórstjóranum, sem er 14 ára !!!! En lítur ekki út fyrir að vera það. Og svo er uppákoma í maí og sungið og leikið. Þetta hljómar vel.
Það gekk alveg furðu vel með Joni einan heima. Hann tók smá köst af og til, en gekk samt miklu betur en maður gæti haldið. Svo komu Dani og stelpurnar heim í gær og tilveran aftur komin í sinn vanagang.
Í Norge er svo líka spáð hláku og hver veit hvort snjórinn fari að hvefa þar eða hvort um sé að ræða svona hlé eins og á Akureyri.

Ætla svo að skæpa við KD og Arnhildi í dag--ef hún KD hefur tíma. Þessi börn eru sko upptekin, hehe. Það er orðið svo langt síðan ég hef séð þær. Kominn tími til að fara að komast heim og taka þær í fangið--og knúsa lengi, lengi <3 .
Svo skilst mér að Guðný sé væntanleg norður og þær frænkur eru góðar saman.
Arnhildur dugleg að fara út og labba. Og hittir góða kona á deildinni til að spjalla. Þetta er sem sé allt á góðri leið og örugglega heldur góður Guð hlífðarhendi yfir öllum, sem mér þykir svo vænt um.
Ástþór 9 ára í gær--hvað verður af tímanum? Til hamingju með soninn Sigurður og Svanhildur. Alveg kominn timi til að hitta þá bræður áður en þeir verða bara fullvaxnir :)

Og í endann setning af korti frá Margréti til okkar og á bókamerki til Arnhildar frá henni--:

To the world you may be just one person, but to one person you may be the WORLD <3 .

5 comments:

Anonymous said...

Já gott hljóð í Margréti og sýnist hún nú ekki vera í vandræðum með þau verkefni sem hún þarf að leysa. Hér var frost í nótt svo það var fljúgandi hálka hér og ég þorði ekki að keyra niður gilið svo ég lagði honum í götunni fyrir ofan skólann og labbaði síðasta spölinn. Hálka er ekki heldur mitt uppáhald í keyrslu... :) Bollukaffi í gær, Hafdís og pappi ogmamma í kaffi, gerði fullt af bollum og sendi þau gömul með bollur heim til að setja inni í sjálf. Annars allt þokkalegt, ég veti ekki hvort það er búið að finna leigjanda í íbúð VÖ en hann stefnir á að flytja um mánaðamótin og við ætlum suður að hjálpa honum . Vona að það verði ekki kolvitlaust veður... Annars allt þokkalegt, gæti verið aðeins betri í öxlinni, en þegar ég næ að skreppa í ræktina af og til þá gengur þetta allt einhvern veginn. Kveðja í kotið mín kæra. Þín sys affí

Anonymous said...

gaman að ég sé ekki fyrst að kommenta :) og ég vona svo sannarlega að vorið komi snemma í ár !!
Margrét

Anonymous said...

kvitti kvitt... hefði viljað kíkja til þín á Tupperware kynningu :o)
kv
Kristín e.

Anonymous said...

Vona að þú sért sannspá með það að ekki sé langt í vorilminn hjá ykkur...ég held að enn sé nú eitthvað í það hjá okkur þó að krókusarnir í garðinum mínum séu greinilega á sömu skoðun og þú!
Hér fóru hressir öskudagsbræður í skóla og leikskóla...nei ég meina bangsi og Harry Potter!

Hafið það gott...frábær tilvitnunin úr kortinu/af bókamerkinu.

Bestu kveðjur, Svanhildur

Anonymous said...

Gott að sjá að lífið gengur sinn vanagang. Hér er allt í sóma, frábær helgi við vatnið með bridgehópnum, maturinn frábær og eina sem skyggði á var hundleiðinlegt veður á sunnudag. Systir, varðandi minni þitt. Þú staldrar mikið við atburði sem þú gleymir, hvernig væri að þú einbeittir þér að því að hugsa og segja frá þeim hlutum sem þú manst eftir, þeir eru nefnilega þúsund sinnum fleiri og lyfta undir sjálfsálitið. Og það áttu skilið systir. Svo talar Diddi bróðir í snobbblokkinni við Efstaleiti.