Alveg ótrúlega langt hlé.

Held að ég hafi aldrei skrifað svona sjaldan frá því ég byrjaði að blogga. Svanhildur mágkona spurði hvort búið væri að slökkva og loka hér:) Svo nú verð ég að taka mig á og pikka smá.
Hér er yndislegt veður en ferlega kalt. Samt sýnir mælirinn ekki nema rétt um eins stigs frost. En það er töluverður vindur og hann blés í aldlitið á okkur Klaus þegar við-loksins-drifum okkur í hálftíma gönguferð í sólinni. Það var eins og að fá nálar framan í sig. Margrét bjó til vöfflur handa veðurbörnu foreldrunum og mikið var gott að fá heitt te eftir labbið.
Það er samt eins og vorið sé á næstu grösum. Langt síðan laukar fóru að koma upp úr jörðunni með fyrstu blöðin sín. Lauf eru að springa út á hortensíunni minni. En spáð er áfram kulda og m.a.s. um 15 stiga frosti í austrinu.

Það var heldur betur tómlegt eftir að Arnhildur fór heim. Það er ótrúlegt hversu fljótur tíminn var að líða. Og enn æðir hann áfram. Margrét á ekki eftir að vera í kennslu nema í 4 vikur. Þá hefjast prófin og tilheyrandi stress. Ekki það að hún þurfi nokkuð að vera stressuð. Hún á eftir að ná þessu öllu með glæsibrag.
Fyrir einum 3 vikum fékk hún rosalega brunablöðru á litla puttann. Greip því miður í sléttujárnið þegar það datt niður, sjóðheitt. Svo hún komst ekki í próf í sögu og á eftir að endurtaka það. Sem verður líklega á laugardegi; gaman. Ég fór í magaspeglun og allt gekk vel. Frau Kühle ók mér til BS þar sem ég kaus að láta svæfa mig. Og þá má maður ekki aka sjálfur heim, né fara einn af stofunni. Það voru tekin sýni út af þessum Helikoptabakteríum (hvort þær séu farnar) og úr tólffingraþarminum (heitir það svo á íslensku?) og ég fæ niðurstöðurnar á miðvikudaginn þegar ég hitti heimilislækninn minn.
Við Frau Kühle settumst svo inn á Möwenpickkaffihúsið og ég splæsti á okkur kaffi og himberjaköku. Með miklu jellýi og rjóma:) En er samt ekki komin upp fyrir 75 kílóin aftur. Þau fóru þarna um jólin þegar ég var eitthvað slöpp og frekar stressuð.
Margrét er frekar slæm af exeminu á enninu og verið er að reyna að finna út hvaða krem passi best. Þurfum helst til BS á morgun til að láta kíkja á þetta.
Læknirinn heldur því fram að þetta sé út af rykmaurunum. Við erum búin að kaupa hlífðarver utan um koddann og dýnuna og ég reyni að skifta oftar um rúmfötin. En svo eru jú gömul teppi í stofunni og víðar leynast maurar svo þetta er frekar erfið barátta.

Það hefur verið frekar leiðinlegt að vinna með krökkunum í vetur. Ekki spennandi hópur og þegar 3/4 eru strákar, sem hafa bara áhuga á fótbolta, er ekki auðvelt að kveikja áhuga þeirra á nokkru. Svo maður einbeitir sér að þeim, sem eitthvað vilja gera. Þau eru núna að sauma út í pappakort og þykir það gaman. 4 strákar hafa verið að sauma út. Hinum þykir það nú ekki spenanndi.
Nýji skólastjórinnn sést sjaldan og ég hef ekki talað við hana í eitt skifti. Við vorum kynnt fyrir henni og meiningin er að hafa fund með henni og aðstoðarsskólastjóranum út af gæslunni. En ekkert hefur gerst.
Á þriðjudaginn fæ ég viðtal hjá aðstoðarskólastjóranum út af frí í vor. Hvað sem nú kemur út úr því. Eiginlega væri best að fljúga heim ca 20.maí, og út aftur 20 júní. Margrét fer í síðasta prófið 13.5. og svo verður hún útskrifuð 24.6. (á afmæli Gilla). Ergilegt að þurfa aftur út svona fljótt, en svona er það. Ég á svo eftir að biðja ykkur um aðstoð út af fermingu Kristínar Daggar. Og svo á eftir að kanna hverjir komi. Þetta eru jú tvær fjölskyldur og líklega nokkuð margir ef fólk getur mætt.

Hjá Klaus er mikið að gera. Hann er að skrifa grein, sem birta á í bók. Skrifar ásamt yfirmanninum. Hann sótti opinberlega um stöðuna, sem hann er búinn að vera með í langan tíma. Og fékk, og fær líka 100 evru hækkun á mánuði. Svo á hann að sækja aftur um stöðu í sumar. Eftir að sjá hvað kemur út úr því. Hann flaug til Parísar nýlega. Stutt ferð og hann sá sama og ekkert af borginni. Engin ferð til útlanda á næstunni en það getur nú breytst fljótlega.

Margrét var að vinna við að setja upp sýningu á verkum, sem "Seminar"hópurinn vann. Þau eru búin að vera með þemað "söfn" og nú voru unnin verk undir nafninu "Remember Meinersen" Við erum með listamannahús hér, sem er frægt og fínt. Tveir listamenn fá styrk á hverju ári og halda svo sýningar eftir þann tíma. Næsta fö. er svo opnunin á sýningunni hjá krökkunum og kaffi og kökusala. Fyrir stuttu var kaffisala hjá árgangi Margrétar þegar foreldraviðtölin voru haldin. Við bökuðum köku og bjuggum til vöffludeig. Margrét vann þarna í 4 klukkutíma. Þessi árgangur er ekki samstilltur og fáir nenna að gera nokkuð. Þau eru að vinna sér upp í ferð og fyrir kostnaði fyrir ballið. Það myndi nú líða yfir þjóðverja ef þeir ættu að borga það sama og Íslendingar borga fyrir útskriftarball og mat.

Í gær skrapp Margrét í fyrsta sinn ein á bílnum til Gifhorn, og tók Doreen vinkonu sína með. Skrítið að horfa á eftir þeim. Hún fór líka ein til Müden á fö. og kom ekki heim fyrr en undir miðnætti. Já, bíllinn oft ekki framan við húsið, og ég dugleg að fara á hjóli í vinnuna. Doreen var svo hér seinni partinn og þær stöllur elduðu saman. Steiktu kalkún í bitum og bjuggu til Rösti, kartöflulummur. Svo ég opnaði hvítvínsflösku og vildi að mamma og Arnhildur hefðu verið með að drekka úr henni. Besta vín í heimi. Stelpurnar horfðu á mynd og við gamla settið á Barnaby, sem við áttum á DVD spilaranum.
Svo var ég á kattavaktinni í 4 skifti. Frau Kühle er svo komin aftur heim.

Eitthvað er maður að dunda við vorhreingerningu. Tók hornskápana í eldhúsinu í gegn. Þarf að skrúfa hillurnar úr og það gekk allt vel. Óþolandi hvað mikið er um köngulær. Og alls staðar vefir eins og maður sé subba.

Nú er litli frændi, Ástþór, orðinn átta ára. Hvernig getur tíminn flogið svona fram hjá manni.
Það er alltaf jafn gaman að skoða myndirnar af þeim bræðrum og Svanhildi þökk fyrir allar myndirnar, sem hún setur inn.
Dætur mínar voru ekki duglegar að setja inn myndir fyrir mig, en kannski Margrét geri eitthvað fyrir mömmu gömlu þegar skriflegu prófin eru búin. Hún er í hléi frá 9.apríl til 13. maí.
Mikið er ég fegin að aðgerðin á hnénu á Lillu gekk vel. Og vonandi verður þetta ekki svona slæmur tími eins og síðast.

Jæja. Þetta er þá byrjunin á betri bloggtíð og vonandi nenna einhverjir að lesa og kvitta svo hressilega á eftir. Bið ykkur öll vel að lifa og hafið það sem best.