Sólskin eftir frostnótt.

Það var heldur betur kalt í morgun þegar ég leit út um gluggana á baðinu. 11 stiga frost. Það tók mig meira en hálftíma að skafa rúðurnar. Þar sem ég þarf núna að skafa tvo bíla tekur þetta lengri tíma:) Já, svona er það þegar maður missir bílinn sinn og dóttirin fer á honum á morgnana.
En allavega eigum við þó bíl. Ekki eins og pabbi blessaður, sem klessti í gær á vegg og tré. Dularfullur árekstur að sögn hans og hver veit hvað gerðist í alvöru.
En svona kemur manni til að hugsa um hvað hlutirnir geti breytst skyndilega. Og vissulega þakkarvert þegar allt gengur vel og áfallalaust.
Klaus heldur fyrirlestur í dag og var að sjálfsögðu stressaður í gær og gekk illa að sofna. Hann virðist ekki ætla að vaxa upp úr þessu. Og ekki er hann á leið til þess að fá sér hjálp hjá sérsfræðingum. En hann er fullorðinn og verður að vita hvað hann gerir.

Ég tók daginn í gær með trompi, eða þannig. Notaði mér frostið og setti út sængurnar, teppi og alla púðana úr herbergi Margrétar. Vona að ég hafi drepið rykmaura í stórum stíl. Svo þvoði ég og straujaði gardínurnar og þurkaði af. Ryksugaði vel dýnurnar í okkar rúmi. Og svo var þveginn þvottur, endalaust. Hvaðan kemur hann? Alltaf fullar körfur.

Í dag er frí í tveimur tímum hjá Margréti, og hún ætlar að skrópa í leikfimi. Svo hún kemur heim klukkan eitt. Það er nú notalegt. Ég er að fara upp í skóla klukkan tíu til að hitta aðstoðarskólastjórann út af fríi í vor. Spennt að heyra hvað kemur út úr því.
Svo ætla ég að koma í framkvæmd hugmyndum frá Didda og Þórdísi út af föndri og leikjum fyrir fótboltastrákana. Í gær var ein okkar þriggja lasin og ég fékk 7 auka krakka til mín. Það gekk nú upp þar sem enginn úr 2. bekk var hjá mér í gær. Svo þau voru alls 22. En þau eru öll í gæslu í dag. Og líklega verðum við þá að fara út með hópinn.

Mér var gefinn tveggja vikna inneign í líkamsrækt, sem ég hef ekki getað notað. Mátti ekki leggja á mig líkamlegt erfiði eftir að þetta vesen með augað byrjaði. Held að það hafi losnað um hornhimnuna. Fékk eldingar fyrir augað og það var ekki spes gaman. Þetta hætti fljótlega en kemur samt oft á kvöldin, en bara alveg til hliðar. Svo ég vona að ég megi nú hreyfa mig og hvers vegna líkamleg áreynsla sé slæm og hver tengingin sé á milli veit ég ekki þar sem þessi augnæknir er mjög þurr og lítið að fræða mann. Kannski maður þurfi að kíkja á netið.

Jæja, ég er þá aftur búin að pikka og er með góða samvisku:) Hafið það gott, og vonandi engar slæmar fréttir á næstunni.