Og sólin skín.

Allt of ódugleg að pikka. Nenni ekki að byrja á bunkanum, sem bíður á strauborðinu. Og endaði við tölvuna, híhí. Við erum enn að athuga um flugið. Sennilega kemst ég ekki fyrr en 15.júní, og það er nú ansi tæpt með að komast í hófið. En ég hlýt að geta tekið rútuna norður straks um morguninn þann 16.6. Er ekki maturinn örugglega þá um kvöldið? Missi af ferðum og fjöri, en eitthvað er betra en ekkert. Klaus og Margrét svo líklega þann 24.6.

Alltaf nóg að gera og langt í frá að ég sé búin að laga allt eftir málningarstússið. Þarf að pússa kommóðuna, sem ég er búin að lakka tvisvar, hún er svo hrjúf. Ergilegt. En það bíður um stund. Var að setja efni á steinana á veröndinni til að eyða mosanum. Það þarf svo að bursta það. Vantar harðan bursta. Hér kólnaði um tíma. Frost á nóttunum. Þurfti að skafa í morgun þegar ég ók syfjaðri dóttur klukkan 7.15. Hún var að klára að prenta út ritgerðina, og lesa undir þýskupróf.

Kiki, sonur Frau Kühle og Kathrin eru með Míu litlu í húsinu í Ahnsen. Ég skrapp í fyrrakvöld á hjólinu til þeirra og bauð þeim í "eplaköku Stínu frænku" í gær. Kiki hjálpaði okkur Maju við steinaflutninga í fyrradag. Maja er að umturna öllu í garðinum. Hún er sko ekki fyrir óreglu eða eitthvað gamaldags. Allir rauðu steinarnir í veröndinni og við beðin eru flognir í burtu (eða þannig:) og komnar stórar gular plötur, sem leggja á um helgina. Við erum lengi búin að ætla að fá okkur svona rauða steina og setja kanta við beðin, og kannski gera stéttina góðu, sem á að vera kvöldsólarstétt. En eftir öll þessi ár var ég farin að verða vonlítil um slíkt. En Maja gaf mér steina eins marga og ég vil. Svo við Kiki unnum í tvo og hálfan tíma með henni við að setja þá í hjóllbörur, og stafla upp hjá mér. Og svo aka því, sem ég ekki þarf, í gáminn. Maja var svo búin á því að hún gat ekki hreyft sig fyrir strengjum. Ég fór nú varlega í þetta út af siginu/uppskurðinum, og vona að ég hafi ekki rifið neitt.

Kiki er voða góður strákur, en ekki fullorðinn- þrátt fyrir aldurinn. Þau hjón kunna ekki að fara með peninga og þrátt fyrir að þau lifi á hreppnum kaupa þau drasl og dót handa Miu, sem eru svo algjör óþarfi. Þau fóru að segja mér frá Digitalvél, sem þau hefðu látið taka frá í búð. Handa Miu, barnið er þryggja ára! Það væri vél handa börnum, mætti detta niður stiga og fara í vatn. Ég sagði nú bara-hvað á hún að gera með slíkt!
En þar sem mamman lætur þau alltaf fá peninga þurfa þau ekki að læra að spara. Það var talað um að Frau Kühle keypti gamlan notaðan bíl handa þeim, þrátt fyrir að hún ætti alls ekki penming til þess. Og ég var búin að æsa mig upp yfir því. Talaði lengi við Kathrinu um það, og hún komin á mína skoðun. Þau búa nefnilega í Hannover, og fá aðstoð frá bænum í sambandi við miða í strætó. Og í gær sagði Kiki mér að það væri búið að ákveða að hætta við bílakaupin, Ute, systir hans, hrærði líka í mömmunni, loksins.

Sunnudeginum eyddi ég hjá Kathrinu þar sem hana dreyndi svo illa um nóttina, og gat ekki hugsað sér að vera ein meðan Kiki færi með gamla bíl ömmunnar til Bremen til Ute systur hans. Hann kom svo til baka með Frau Kühle, sem stoppaði bara eina nótt og fór svo aftur til að hugsa um sambýlismanninn, sem skorinn var upp. Ég var búin að segja að þær mæðgur gætu komið hingað, en Kathrin treysti sér ekki til þess. Svo ég var í eina 6 tíma hjá þeim, þvoði upp, fór út með ruslið, braut saman þvottinn, lék við þá stuttu. Á meðan var 20 stiga hitti og ég hefði nú frekar viljað vera hér ofan í mínum blómabeðum. En svona er lífið, og gott að geta gert eitthvað fyrir það, sem á því þurfa að halda.

Batteríð í rauða gaf upp andann. Maður Maju hlóð það fyrir mig, en svo var það dautt straks aftur. Kiki keypti batterí og setti í fyrir mig. Það var æðislegt því ég þurfti með Margréti til lækna í Gifhorn. Allt í lagi með fæðingarblettinn, sem var tekinn, og hún þarf svo bara að koma einu sinni aftur út af spöngunum. Og bara vera með lausu spangirnar þriðju hverja nótt.

Var að fá nýjan bókalista handa krökkunum og þarf að útbúa stafla handa hverjum bekk. Fara með það í báða skólana. En ætla ekki að stressa mig og fer í það eftir helgina.

Já, meðan ég man. Heimilislæknirnn minn sagði að ég gæti hvenær sem væri látið taka úr mér skjaldkirtilinn. Þá þyrfti ég ekki að fara í árlega skoðun!!! Er maðurinn klikk? Ekki fer ég í uppskurð ef það er ekki nauðsynlegt! Þeir sögðu í BS að fylgjast þyrfti með þessu, og sennilega þyrfti ég í uppskurð einhvern tíman þar sem ég væri svo ung. En uppskurður, sem ekki væri bráðnauðsynlegur, ó nei. Eða hvað segir famelíuhjúkkan ??????

Óska ykkur öllum gleðilegs sumars, sem vonandi verður gott eftir að vetur og sumar frusu saman. Hafið það öll sem best, líka fændfólkið í Bæjaralandi og hvar sem þið eruð stödd.