Sunday, March 14, 2010

Rok, rok og rok og rigning.

Ekki er hann sérlega vorlegur í dag. Gengur á með roki og rigningarskúrum. En hann fór nú loks í dag í 8 stig! Svo maður er ekki alveg að missa vonina um að vorið sé á næstu grösum.
Margrét er að læra, Klaus að hlusta á rólega tónlist og ég var að baka. Kreppukökur í miklu magni. Aðallega til að fara með í skólann. Svona til að hressa liðið við. Það eru mjög mikil veikindi og forföll. Hrikaleg vinna við að undirbúa næstu skóla-"Inspektion", og fleira. Þessar fimm, sem vinna sem forfallakennarar eru að verða búnar með tímana sína og líklega verður að taka að láni eitthvað af þeim, sem nota á næsta vetur og vona að þetta reddist.

Svo langaði Margréti í köku, og ég bakaði gömlu góðu uppogniður ananaskökuna. Hef verið léleg að baka undanfarið. Allt tómt í frystinum. En nú styttist í fríið!!!!

Við fáum sem sagt næstum 3 vikur, eða 19 daga. Bara eftir 4 dagar í kennslu. Allir að verða búnir að fá nóg, bæði af skóla og veðri og tími kominn á gleðilegri stundir.
Margrét fer svo í 4 ökutíma og svo í prófið eftir rúma viku. Og ég verð sterk mamma og sit með henni í bíl og læt hana æfa sig, hahaha. Nema alls ekki á hraðbraut! Fer ekki ótilneydd á þann andskota.

Á fimmtudögum er byrjað að sýna Germanys next topmodel. Maria vinkona Margrétar ætlar að koma á fimmudaginn að horfa á þetta með henni og líklega gistur hún hér. Svo förum við til BS á sunnudaginn á píanótónleika með Frau Kühle. Það er nóg á listanum. T.d. bráð nauðsynleg Ikeaferð.

Í gær elduðum við mæðgur saman. Lax með lummum úr zuccini og gulrótum. Fyrsta tilraunin var glæsileg, :), allt datt í sundur. Svo við bættum uppskriftina og settum bara meira af eggi, hveiti og hafragrjónum. Og þetta var æðislegt. Miklu meira gaman að elda með Margréti en að vera ein. Hún ætlar svo að baka cupcakes, n.k. muffins áður en Maria kemur.

Síðasti skaflinn er að hverfa! Túlipanarnir gægjast upp úr pottunum. Setti þá í niður í haust og fyrir jólin voru þeir komnir upp. Og svo kom veturinn. Bændurnir að bilast að geta ekki sett niður kartöflur eða korn. Vonandi að hann hlýni nú sem fyrst.

Ég fór til kvennsjúkdómalæknisins. Allt í orden. Miðað við hversu flókin aðgerðin var er hann mjög ánægður með þetta. Lét mig svo fá dropa til að laga meltinguna. Vona að það hjálpi. Og á að fá hormón í stílum til að koma meiri blóðstreymi og mýkingu, -ég sem er nú ekki beinlínis hrifin af hormónadrasli. Sjá til að hvort þetta sé virkilega nauðsynlegt. Læt Þorgerði vita um hvað sé að ræða, og fæ upplýsingar hjá sérfræðingnum, henni fjölskylduhjúkkunni :) Smá bið á því. Gleymdi nefnilega að fara með reseptið, hmhm.
Það var bara algjörlega æðislegt að komast í "kaupstaðinn". Fór í bókabúð og keypti mér tvær bækur. Komst í almennilegt bakarí, og fór með gleraugun í viðgerð.

Var svo á kattarvaktinni frá fimmtudagskvöldinu þangað til í gær. Kisi voða glaður að sjá mig og veit ekki að ég hata ketti, sem skíta í beðin mín, en hann býr svo langt í burtu að hann er alsaklaus :)
Svo fór ég til Leiferde að ná í bókapantanir og pening til krakkanna í 5. og 6. bekk. Æðislegur ritari þar, sem bauð mér uppá kaffi. Spjallaði smá við hana og komst að því að hún fer eini sinni í viku til Meinersen og sér um 11. bekk. Hún sagðist vel vita hver Margrét væri. Maður kannaðist við framúrskarandi nemendur!!! mont--mont. Já, Margrét er vel gerð og ég er þakklát fyrir það. Og fyrir Arnhildi mína, -sem stíflar klósett!!!! hahahaha. Þær eru bara báðar frábærar og passa vel saman þó að ólíkar séu. Aumingja Affí og Elli taka hana svo upp á sínar hendur meðan verið er að laga ástandið. Það er eins gott að ég fari að koma pakkanum í póst--keypti afmælisgjöf handa Affí í des. og hann er hér enn. Sumir framtakssamir, hmhm.
Affí--enn sjens á að koma fram óskum.

Takk fyrir kveðjurnar. Já, Svanhildur. Við Diddi verðum að bíða eftir næsta Víkingalottói. En þá dettum við örugglega í lukkupottinn. Mér heyrist gott hljóð í ykkur. Mamma að hressast. Gistir hjá Lillu meðan pabbi er fyrir sunnan. Vona að honum gangi vel suður.
Hafið það sem best. Saknaðarkveðjur úr rigningunni.

1 comment:

Anonymous said...

Er allt of löt að skrifa þér, en ætla að taka mig á. Við Arnhildur vorum að horfa á breskan sakamálaþátt, svaka spennandi en erum að skríða í rúmið núna, en bara nokkuð ánægðar með lífið og tilveruna ! Kveðja í kotið, Þín sys affí