Já, loks aftur blogg.

Undur og stórmerki. Er sest niður við að blogga. Einhvern veginn hefur maður ekki mikinn tíma. Og þegar Klaus er heima er talvan ekki oft laus. Og svo er það Facebook, sem maður fer oftar inná. Dætur mínar hafa ekki haft tíma til að setja inn myndir fyrir mig. Þær eru önnum kafnar við að skanna inn gamlar myndir og skemmta sér vel! Það eru margar ansi góðar þar á meðal.
Já, árið 2011 runnið upp, og verður okkur vonandi gott. Á ýmsu gengur með veðrið, en það eru smámunir miðað við heilsufar og annað, sem snertir okkur beint. Vona og óska að allt gangi vel og að engin alvarleg áföll skelli á okkur á þessu ári. Eða í framtíðinni.

Við höfum það ljómandi hérna í rólegheitunum. Það er ómetanlegt að hafa Arnhildi hjá okkur. Hún hefur verið bílstjórinn okkar og sinnt því starfi af list. Núna er komin hláka, og snjór og ís farinn af götunum. Samt mátti vara sig á morgnana þegar skyndilega frysti í morgunsárið. Ekki fáir árekstrar undanfarið. En íslenski bílstjórinn ekur af stóiskri ró:)

Skóli féll niður fyrsta morguninn vegna hálku. Það var yndislegt að skríða aftur í háttinn. Þessi vika er svo að fara að enda. Allt gengur aftur sinn vanagang. Niklas kom í dag að læra að lesa og skrifa hjá mér. Skrapp í skólann klukkan tíu að lesa og skrifa með Vanessa, sem ég tók að mér í haust. Latínunemandi Margrétar kemur svo í feb. í tíma einu sinni í viku.
Arnhildur farin að berjast hetjulega við stærðfræðina. Ég búin að koma öllu jóladótinu upp á háaloft með dyggilegri aðstoð dætra minna, sem tóku niður og pökkuðu inn af miklum móð. Í ár kom hlákan á réttum tíma og ég gat losað útiljósin úr pottum og beðum. Í fyrra var allt pikkfast fram í lok feb eða mars. Æ, maður gleymir svo fljótt.

Og nú nálgast afmæli Margrétar hröðum skrefum. Loks fær hún ökuskírteinið og má aka án mömmu við hlið sér. Við höfum rennt til BS í nokkur skifti undanfarið. Höfum allar 3 mæðgur ekið einhverja leiðina. Ég þori loks aftur að setjast við stýrið:) Margrét þurfti til læknis út af kremi á ennið. Nú virðist allt í lagi með það. Og hún þarf ekki aftur til læknis nema eitthvað komi uppá.
Í gær skruppum við til BS í bíóferð. Dæturnar fóru á þrívíddar mynd þar sem Margrét hefur aldrei upplifað slíkt. En mamma gmla fór í klippingu og er komin með verulega stutt hár. Að aftan allt horfið. Svo ekki er maður lengi að blása hárið á næstunni.
Svo fórum við eftir áramótin að kaupa jólagjöfina handa Arnhildi. Hún fékk skíðagalla og hlakkar mikið til að komast í honum í fjallið er heim kemur. Það styttist óðum og Kristín Dögg er farin að hlakka mikið til að fá hana. Allt gengur vel hjá þeim Fúsa. Kristin orðin húsmóðirin á heimilinu og tekur því hlutverki bara alvarlega. Og Fúsi segir að hún sé dugleg að læra. Hvað vill maður meira.

Heilsan hjá mér hefur verið upp og ofan. En kannski er þetta bara heimatilbúið stress og áhyggjur :) Fékk í magann og gubbaði fyrir jólin og var alveg viss um að þetta væri ekki pest heldur eitthvað að mér. Fór í skoðun, sónar. Ekkert virðist vera að nema einhver bóla með vatni--ef ég skildi það rétt-í lifrinni. Ekkert til að hafa áhyggjur af. Fer svo í magaspeglun bráðlega. Viðtal á mánudaginn 24.1. Og þeir eiga að kíkja á lifrina líka. Er alltaf með rosalega mikið af lofti. Fékk loks eitthvað til að minnka gasmyndun og hef borðað miklu minna og ekki mikið af brauði, nammi og minnkað kaffið. Gallblaðran er ok. En hómópatinn minn, hún brasilíska Christine, hélt því fram að eitthvað væri að henni. Hún segir líka að ég sé með óþol gegn alls konar mat. Hveiti, rúgur, heslishnetur, bygg, --. Kannski ég verði að láta skoða það dæmi.
Allt er í lagi með blóðið. Og mig vantar ekki járn. Mig vantar helst hrest fólk í kring um mig og fullt, fullt að gera! Hér erum við svo værukær að ekki er mikið aðhafst. En samt erum við á fullu við hitt og þetta. Best að vera ekki að kvarta:)

Það var yndælt um jólin að hafa báðar dæturnar hérna. Mér fellur sú tilhugsun alls ekki að vita ekki hvar þær verða svo næstu jól. En einhvern tímann verður maður að sleppa takinu. Æ, vildi að við værum bara allar á Íslandi og fjarlægðin væri ekki meiri en frá Akureyri til Reykjavíkur:):):)
Einhvern tíman hlýt ég að koma alkomin heim. En hver veit.

Það var gaman að fá kveðjur og pakka og við þökkum fyrir okkur. Flottar myndir af krökkunum, nammi, fín næla úr þæfðri ull, íslensk mynd- voru m.a. hlutir að heiman. Hér voru margir pakkar og mikil gleði um kvöldið. Margrét fékk flakkara frá okkur og tæki til að tengja við gerfihnöttinn. Og tæki til að setja I-Podinn í. Bók, peysu, mussu, DVD, hettupeysu með Lost in Iceland --. Arnhildur peysu, ilmvatn, hettupeysu, mussur, bækur, --vettlinga frá afa og ömmu. Margrét fékk bók frá þeim.
Og ég fékk risa pakka frá þeim. Brauðvél. Á enn eftir að finna betur út með hana. Vantar góða uppskrift.
Fékk handþeytara frá Klaus og M, bækur, náttföt. Sokka frá Arnhildi. Hálsmen, sem hún bjó til sjálf. Margrét fékk eyrnalokka frá henni. Mjög sæta. Klaus fekk skyrtur, bækur, heyrnatól frá okkur og mömmu og pabba.
-------------Hlé--Desperate Houswifes að byrja--meira seinna!!!!!!!!